Her şeyi aileden beklemek ne kadar doğru?

25 yaşım bitti. Durumumuz da iyi. Bu zamana kadar babama sadece 2 kez kışlık mont aldırdım. Onca yükü yüklerken üstüne araba al ev al iş ayarla bunlar bana utanç veriyor. Allah babamı bana beni babama muhtaç etmesin. Kimseyi kimseye etmesin

Yeni nesilde benim de çözümleyemediğim durumlar var. Kıymet bilmiyor, elindekinin değerini anlayamıyor, daima hazırcı davranıp hemen tüketiyor ve olabilecek en kestirme yolu da arsız bir şekilde istiyorlar.

Benim de bir kuzenim var, torpille bir yere soktular işe, serseri biriyle evlendi, çocuk çalışmıyor; zaten öyle biri de değil. Sonra babası bunlara ev aldı, sonra herkesin haberdar olacağı aşikar bir şekilde de araba aldırmışlar.

Bir yanda şanslı mı doğmuşlar, bilemiyorum nasıl tabir edilir, gayet arsız ve tüm hayatını ailesine endeksleyip hiçbir baltaya sap olamamış, kendini geliştirememiş bir nesil geliyor, bir yandan da canına dişine takıp, gece gündüz didinerek; ben de dahil olmak üzere; mesleğini edinme çabasında insanlar var...

Buna hakikaten şans mı denir, kader mi, imtihan mı bilemiyorum.

Anlamlandıramadığım bir durumdur benim de, hemfikirim sizinle.

Allah ne verirse hayırlısını versin diyelim...