İçim ne zaman huzursuzlukla kaplansa din ile alakalı anlatımlar dinliyorum rahatlıyorum sizce?

Din şu çağda ne yazık ki 2 şekilde anılmaya başlandı (Agnostiğim bu arada)

1. İslamofobi etkisiyle oluşturulmuş algı.
2. Cehalet etkisiyle ilişkilendirilerek oluşturulmuş algı.

1. Maddenin sebebi açıkça din savaşları nedeniyle ortaya çıktığı açık bence.
Misyonerler güçlü olduğu alanlarda bu etkiyi geliştirmek için fazlaca çalışmışlardır.

2. Maddenin sebebi ise dini görevlerini yapmadıkları ya da yanlış yaptıkları halde dinini temsil ettiğini söyleyen din tüccarları..

Aklın ve bilimin konuşulduğu bir dünyada sen "Kafa kesmek dersen, Kadını zorla kapatmak dersen, ya da kendi cahilce yargılarınla yorumlayarak dini temsil ettiğini iddia edersen" sonunca olacağı şey koca bir ön yargı dağı ,
Bu Dağ;
dinini düzgünce bilmeyeni soğutur, dinden olmayanı uzaklaştırır, dinden uzaklaştıkça ruh doyumsuz kalır ve çok şeyden korkmaya başlarsınız.

Sonra birileri der ki, sen korkunu absorbe etmek için inanıyorsun halbuki bu gerçeğin faydası sadece.

Çok makale okudum bu konulara dair çok kafa patlattığım zamanlar oldu
hatta bir raddede bıraktım

yok arkadaş, puzzle parçası gibi bu, sanki bizim bu dünyada tanrısal bir güce inanma isteğimizin en büyük nedeni

tıpkı çocuğun dünyaya gelir gelmez su, mama, tuvalet ihtiyacı gibi,

yani var olan gerçekliklerin bir nevi ihtiyaçlara bürünmüş halleri var..

Sanırım inanma eğiliminin git gide artıyor,

Güzellik var bu evrende,
Ruhsal açlık var bu evrende,
Cevabı bilinemeyen çok şey var bu evrende,
şüphe gerçeği örtbas etmeye çalışsa da gerçek şu ki sanırım bir Tanrısal güç var ve İslam dini bunlarla uyuşan bir din gibi,