Yapacak hiçbir şey bulmuyorum?

Ben 33 yaşındayım ömrüm böyle evde yalnız mutsuz geçti gidiyor her şey içimde kaldı hiçbir şey yaşayamadım hayatı kaçırdım herşeye geç kaldım

İşsizim asosyalim hep evdeyim maalesef çocukluğumdan beri utangaç çekingen içime kapanık biriyim hiç açılamadım kendimi aşamadım hep eve kapalı yaşadım sosyalleşemedim zamanla iyice içime kapandım hep yalnız kaldım senelerdir evden çıkmıyorum ömrüm eve kapalı geçiyor

Benim için kolay değil çocukluktan oluşan gelişen bir durum maalesef zamanla oluşan bir şey ve hayatımı olumsuz etkiledi en güzel yıllarım evde geçti her geçen zaman daha da içime kapanıyorum bu durumdan çıkamıyorum

Hayır almadım kişilik yapımla alakalı çünkü çok çocukluğumdan beri utangaç çekingen içime kapanık sessiz biriyim bu hiç değişmedi hiç açılamadım çok kapanık kaldım ergenliğim falan da böyle geçti hiç sosyalleşemedim dışarıya alışamadım zamanla iyice eve kapandım gençliğimi de hep evde geçirdim korku oluştu dışarı hiç çıkamaz oldum

Bilmiyorum imkanım yok bu yaşıma kadar hiç gitmedim destek almadım ve bu durumun değişeceğini pek sanmıyorum çünkü çocukluktan belli böyleyim ben utangaçlık çekingenlik içe dönüklük değişmez maalesef dışarı da bu yüzden çıkamadım sosyalleşemedim zaten herşeyin nedeni kişilik yapım kendimi şanssız hissediyorum çünkü diğerleri gibi olamadım olamıyorum

Düşündüğün destek olduğun için teşekkür ederim. Psikologa gitmekten bile korkuyorum utanıyorum çekiniyorum zaten imkanım yok bilmiyorum ben zaten hep inandim değişeceğime ama hep aynı kaldım adımlar da attım ama aşamadım çocukken biraz daha iyidi ama ergenlikten itibaren daha da kötü durumda yaşadım. Okula askere falan gittim yine açılamadım. Hatta 2 kere işkurdan yararlandım bir kaç aylığına ama yine açılamadım. Hep eve kapattım kendimi dışarıya alışamadım korku oluştu zamanla da hiç çıkamaz oldum. Bende bu çocukluk ve ergenlikten kaynaklı çünkü o dönemler insanın psikososyal gelişimi için en önemli evreler ben o dönemlerde eksik kaldım kendimi tamamlayamadım özgüven kazanamadım sosyalleşemedim. Ya bu yaşıma kadar bir kızla bile tanışıp konuşamadım arkadaşlık kuramadım yakınlık kuramadım flört edemedim o kadar içime kapanık çekingen utangaç biriyim ki. Hep kendi içimde yaşadım en basit hayallerim bile gerçekleşmedi. Hayatta çoğu şeyden mahrum kaldım. Gençliğim zaten tamamen böyle geçti gitti bu benim için telafisi olmayan büyük bir kayıp.

Kendimi yazarak rahat ifade edebiliyorum gerçekte böyle konuşamam. Ben kendimi bildim bileli sessizim hiç konuşkan girişken özgüvenli sosyal bir insan olamadım. Okulda mahallede hep sessizdim hep yalnızdım hep dışlandım. Lisede falan da hiç arkadaşım olmadı. Sonra iyice eve kapandım askere gittim yine açılamadım askerde de sessiz kaldım. Askerden geleli 11 sene oldu hep evdeyim sınavlara girdim 2 kere de işkurdan yararlandım bir kaç ay sürdü onlarda ama yine açılamadım hep sessizdim. Bilmiyorum ya bana bazı şeyler imkansız geliyor artık. Kendimi hayata herşeye çok geç kalmış hissediyorum. Gençliğimi hiç yaşayamadım her şey içimde kaldı. Evde durmaktan yaşadığımı unuttum. Bu halimden kurtulmak bana imkansız gibi geliyor kendimi dışarıya ait hissedemiyorum. İnsan içine çıkamıyorum. Bence bu yaşıma kadar evde durmak pek normal değil bunun değişeceğini düşünemiyorum. Evet çok inandım bekledim ama olmadı. Psikologda bunu düzeltemez sanmıyorum. Çocukluk ve ergenlik kaynaklı telafisi olmayan bir durumdayım.

İlaçlar artık uyuşturuyor başka çarem yok :)

Uyusturmuyor dicektim :)

Aaa çok daha bebeksin tavsiyeme uy yorulmicagın bir mesleme uç egelenebilecegin demiyorum bak altını çiziyorum YORULMIYACAGIN

Bol sans

merhaba kanalıma hoş geldiniz ben Niloya dersin 😄

Çok güzelsin eminim youtube dünyası seninle birlikte daha da güzel olur prenses 😊

"Merhaba ben Niloya kanalıma hoş geldiniz bugün size benim gibi nasıl tatlı olunur onun tarifini vereceğim" ☺😄

Yazmadın son yorumlarım hoşuna gitmediyse kusura bakma.

farklı şeyler yapın aynı şeyler sıkıyor

anladım kardeşim geçmiş olsun tekrardan sana kitap falan okumaya çalış bilemiyorum kitap o kadar pahalı değil

Bu Bi dönem sanırım. Geçğcektir zaman ne kadar sıkıcı olsada geçmeye mahkumdur