Sizce neden bu kadar yalnızım?

Hem okuyup hemde yarı zamanlı bir işte çalışıyorum. Çalıştığım işte ve okulumda nispeten başarılı bir insanım kendimce. İşimde iyi olduğum için yöneticilerim beni takdir ediyor ama bu bazı insanları çok rahatsız ediyor. Bana karşı çok kişisel kin besliyolar ve sürekli hakkımda konuşup bana kötü davranıp full çalıştıkları için her fırsatta mobbing yapıyolar. Geçen gün iş sırasında bir hata yaptım ve bana hakaret falan etti birisi aralarından, çok ağır konuştu hiç kimse seni sevmiyor sen anlaşılmaz bir insansın falan yüksek sesle saydırdı. Normalde çok takmam ama çok içime oturdu. Okulda eskiden çok fazla arkadaşım vardı herkes beni tanır konuşur muhabbet ederdi. Ama yakın olduğum 2 arkadaşım vardı, onlara karşı da kötü bir yaklaşımım olmamasına rağmen bana karşı çok dışlayıcı bir tutum içindelerdi. Okulun sonlarına geldiğimiz için artık pek başka arkadaş grubuna katılabilmem mümkün değil hala o 2 arkadaşımla görüşüyorum bir tek fakat ben sanki yokmuşum gibi davranıyolar. Söylediklerimi duymazdan geliyolar, beni arkada bırakıp önden yürümeye devam ediyolar. Bugün finaller vardı okula gittim, hiç yanlarında yer bile tutmamışlar selam bile vermediler bakmadılar aralarında konuşmaya devam ettiler. Çok kalbim kırıldı. Bir süredir maddi açıdan çok iyi durumda değildim aileme bakmam gerekiyordu bu sebeple çok arkadaş edinebilme gezme durumum olmadı bu sebeple arkadaş çevrem kalmadı gibi bir şey. Kendimi çok yalnız hissediyorum. Sizce benim bu kadar kendimden nefret ettirecek bir hatam var mı?