Gelecekten umutlu musun?

Gençlerin yurt dışı hayali normal. maalesef değer görmedikleri için, nasıl değer verileceğini bilmiyorlar. Hep bir ezilmişlik, küçümsenmişlik ve bulardan kurtulup üstünlük kurabilme mücadelesi yaşıyorlar. Manevi bir şekilde değer vermenin öğretilmediği aşırı hızlı adeta arkadan kovalayanların olduğu bir mutlu olma koşuşturması neticesi yetişememe korkusu ve gelecek kaygısı var. Hep bir güvence beklentisi ve bu güvenceyi başkalarının sağlaması arzusu var. Bu sebep ile önce aile ve sonra devlete büyük bir öfke var. Haklılarmı, bence yüzde 90 haklılar ama yüzde 10 kendilerine büyük bir mesuliyet yüklüyor. Üniversite bitirmiş 2 yıldır evinde oturan "ne yapayım iş yok herkes tecrübe istiyor" diyen tanıdığım var. Bir makina tasarlasan, en basit soyacak ufak bir şey. İlgili firmaya götürüp ürününü sunsa belki onu satar ve bu vesile ile işe alırlar ama bu mücadele yok bizde maalesef evde dertli dertli oturup ağlanmak daha kolay. Bunun nedeni daha lisede çocuklarımıza iyi bir Phone telefon, iyi bir bilgisayar, pahalı kıyafetlere sahip olmaları. Çocuklar istediklerini alabilmek için hiç bir çabaya girmiyorlar, buda sabırsız çifçilerinin ipek böceklerinin kozalarından çabuk çıkmaları için, yırtmalarının verdiği etkiyi oluşturuyor. Çocuklar mücadele etmeyi öğrenmeli.

Bunu sağlamanın en iyi yolu ünüversite sınavını anaokulu ile başlayıp 4 sistemde yani ana okulunda ki çocuklara akıl oyunları, mantal aritmetik ve becerikli yapılar gibi oyunlar ile yeteklerini gözlemleyip ilk, orta, lise bittiğinde alan daraltılarak, yetenek süzgeçinden geçirip, aynı yeteneklerde ki çocukları aynı sınıflara koymamız ve anne babaların çocuklarını aşırı koruyuculukların dan kurtarmak ile başlar.
Bizim en büyük sorunumuz plansızlığımız. Meselâ 5 milyar dolar harcayıp bir hava alanını yıkmak yerine, toplam 10 milyar elzem olmayan yeni hava alanı projesini yapmak yerine, bu parayı elektirikli traktörleri üretip çifçinin üretimine sunmak, zongukdakta bir üniversite hocasının keşfettiği ham maddesi yerli olan gübreyi yetiştirip, çifçiye bedava vermek, aynı çifçiye yem ürünleri üretip, tekrar bedava verebilir ce tarım planlama teşkilatını kurabilirdik. Ayrıca pyasada ürünleri çöpe atan ama asla ucuz satmayan marketlerin, ürünlerini zarar göstermelerinin önüne geçip bu sebeple bu gün ucuz gıda edinebilmemiz sayesinde gençlerin kaçma arzularını köreltebilirdik. Ayrıca buluşları, ğreteni, icad edeni destekleyebilir, ithal ilaçları üretecek fa rikalar kurabilirdik. O zaman dolar 20 lira olsa bizi ırgalamazdı.

Bu saydıklarım soru ile alâkası yokmuş gibi olsa da, aslında çözümlerin ne kadar basit olduğunu göstermek istediğim için belirttim. Bir gün birileri bu fikirlerimi kale alır umudu içerisindeyim ve umutluyum çünkü en karanlık zaman, sabaha en yakın olan zamandır. Benim umudum bu iktidarın ve muhalefetin danışıklı dövüşünden kurtulduğumuz an filizlenecek janaatindeyim.

Genel olarak insanlık adına büyük bir umut besleyemiyorum. Dünya gezegenini, kendi kendini besleyemeyecek kadar çok insanla doldurup biyolojik çevrim dengesini alt üst ettik. Yakın gelecekte büyük doğal afetler ve yüksek mortaliteli pandemiler ile Dünya ekosisteminin, sürdürülebilir bir nüfus düzeyine geleceğini düşünüyorum...

Kendi işimi kurmak İçin uğraşıyorum. Çok sevdiğim için ve bu konuda kendimi de geliştirip eminim her anlamda kendime ve insanlara faydalı olacağımdan eminim.