Yoldan geçerken insanlar bana bakıp gülüyor takıntısı normal mi?

Ben eskiden kilolu bir insandım. Okuldan döndüğüm zaman 2 tane erkek çocuğu karşıdan bağırıp şişko buraya bir baksana demişti bende dönüp oraya baktıktan sonra nasılda kendini biliyor diye gülmeye başlamışlardı, o gün çok utandım.
Ama hiç demedim kendime utanılması gereken onlar neden benim diye..
Kendimi bir hapishane gibi bir yere kilitlemiştim. Demirliklerin ardındaki insanlar bana bakıp dalga geçiyor, sokağa bile çıkmamamı, ailemin beni sevmediği, hep dalga konusu bir insan olacağımı söylüyorlardı. Ama ben bilmiyordum o hapishanenin anahtarının benim cebimde olduğunu, o kişilerin de boş sesler olduğunu.. bir gün o anahtarın cebimde olduğunu fark ettim ve o kapıyı açıp kendime yeni bir hayat kurdum.
Burada benim anlatmak istediğim şey, o anahtar senin cebinde aslında sadece açmasını bilmelisin. O kişiler sana bakıp gülmüyor, bunu hisseden sensin. Bu duygudan kurtulmayı denemelisin hatta denemek ile kalmayıp, başarmalısın. İnan ne fark ettim biliyor musun? Dünya da kendimi sevmekten , kendimden daha değerli bir şeyin olmadığını.. o insanlar boş birer sesler eğer kapıyı açmayı denersen onlardan kurtulursun. Senin de şu an yaşadığın şey tam olarak bu