Kardeşimi çok aşırı seviyorum. Bu kadarı normal mi, sizin kardeşlerinizle aranız nasıl?

Herkese merhaba, ben 22 yaşında bir ablayım. Erkek kardeşim 14 yaşında. Yıllarca bir kardeşim olmasını çok istedim, bayramda akrabalarla bir araya geldiğimizde benim yaş grubumdaki bütün çocukların kardeşi vardı, sadece benim yoktu. Annem normalde ikinci çocuğu hiç düşünmüyordu ama benim ve babamın ısrarları sonucunda kardeşim doğdu.(Şimdi annem de kardeşimi canından çok seviyor.) Ben kardeşimi çok seviyorum, ama böyle çok aşırı. Gündüz okuldayken, hatta geceden sabaha kadar bile çok özlüyorum. Sabah uyanır uyanmaz onun odasına gidiyorum, gece uyanırsam mutlaka üstü açık mı falan diye kontrol ediyorum. Sürekli sarılıyorum, öpüyorum, kokluyorum, onu ne kadar çok sevdiğimi söylüyorum. Ama o hem ergenlik nedeniyle biraz triplerde hem de fıtraten de böyle şeylerden çok hoşlanan biri değil. Ama anneme sarılıp öpüyor sürekli. Bana sarılıp beni öpmesi ise çok nadir, ya kırk yılda bir kendisi istiyor ya da benim ısrarımla yanaşıyor. Benimle dalga geçiyor, kötü lakaplar takıyor üstelik ve ben çok üzülüyorum. Bu yüzden de çok kavga ediyoruz, onun bana yaptığının çeyreğini başka biri yapsa bir daha o kişinin yüzüne bakmam ama kardeşime asla kıyamıyorum. O da ona olan zaafım gayet farkında, ne olursa olsun affedeceğimi bildiği için de çok rahat davranıyor kerata. O da beni seviyor aslında ama erkek kardeşlik değişik bir müessese işte.😄 Kardeşimin zeytin gözleri, tombul yanakları, mis kokusu için canımı bile veririm. Sizin kardeşlerimizle aranız nasıl?