Hâlen düğün düşünen var mı; düğün yerine yurt dışında güzel bir balayı daha câzip değil mi?

Kafayı gömüp hesap yapıyorum. Ulan, tamam. Hayırlı kısmet bulursak düğün yaparız da. Bu harcamayı yapınca hayvan gibi borca gireceğiz. Evliliğimin en güzel yıllarını borç batağında mı geçireyim? Kimse altın da takamıyor, eşi dostu zora sokmanın da mânâsı yok. Ekonominin hâli ahvâli ortada, yarın bir gün ülkeyi kapatıyoruz kardeşim deseler kimseden gık çıkmayacak. Neyimize güvenip düğün yapıyoruz? Mesele eğitim seviyesiyle alakalı da değil. Alın başıma gelmiş olay:

Eski kız arkadaşıma (Eğitimsiz değil, üç dil bilen, sanat tarihi okumuş, yağlı boya tabloları olan bir insan.) "Düğün yapmam, düğüne vereceğim parayla seni bir haftalığına İtalya'ya ya da Fransa'ya tatile götürürüm." demiştim.(O zamanlar Euro max 4,50 lira falandı. Şimdi desen aynı paraya tırla Bulgaristan'a kaçak yollarla girebiliriz anca.) Yok efendim olmazmış, bir defa evleniyormuş, düğün olacakmış. "Hayatında kaç kere İtalya'ya balayına gideceksin bre ahraz." diyemedim, içimde yaradır.

Kadınlar, kadınlarımız, kardeşlerim, ablalarım; Bu hayatı bir kere yaşıyorsunuz be. Nedir bu düğün sevdanız? Yemekli yapmıyorsanız, oradaki insanların yarısı zaten zorla geliyor. Yemekli yapıyorsanız, yarısından fazlası aç karnını doyurmak için geliyor. Bir kere giyeceğiniz gelinliğe 5000 lira veriyorsunuz. Bir kere kullanacağınız saça binlerce liralar akıtıyorsunuz. Bu ülkede artık orta sınıf diye bir şey yok. %95 yokluk sınırının altında yaşıyor, böyle kasabalı harcamalar yapma lüksümüz yok.