Kızlar, Siz bu tespitlere ulaşsanız feminist kalır mıydınız?

Ben ondan bahsetmedim... kasın çalışsa da çalışmasa da ailenin reisinin wrkek olduğu durumlarda kadınların bu işten kazançlı çıktığını bulguladınız diyelim... hala daha evin reisi diye bir şey olmaz erkek olmak otorite demek değildir demeye devam eder miydiniz? yoksa kanun önünde eşit olalım aynı eğitim haklarından faydalanalım ama aile kurduğumuz zaman, kendi seçtiğimiz wrkeğimizşn evimizin ve o ailenin başı olduğunu kabul etmek en doğrusu mu derdiniz?

Ama bugün diyor musunuz diye sormuyorum... otoritesi kabul edilen erkeklerde genel davranış kalıplarının eşitlikçi erkeklere kıyasla kadına daha fazla avantaj sağladığını tespit ettikten sonra bunu der mıydınız?

"Avantaj" her zaman haklı, doğru, etik, uygun, adil olan şey değildir. Hayatta her zaman avantajlarına göre adım atamazsın. İnsanın prensipleri, hayalleri, doğruları, inandıkları vardır. Evet sırtımı bir erkeğe dayasam eminim daha rahat, stressiz ve kolay bir hayatım olur. İsteyen kadın da bunu yapsın zaten ona lafım yok. Sonuçta ne diyorum, isteyen kadın yapsın diyorum. Ama kadın istemediği halde bunu ona zorlayanlar var. Sen kadınsın, bırak evin direği otoritesi olan erkek çalışsın sen de evle ilgilen diyenler var. Feminizmin savaşı bunu diyenlere karşıdır. Kadın şöyle ya da böyle daha mutludur demiyoruz. Bırakın buna kendi karar versin diyoruz. Çalışmayacaksa kendi istediği için çalışmasın. Kadın olduğu için değil.

aslında sorumun net yanıtını aldm ama kafamda başka bir sorunun doğmasına sebep oldu zira benim oğlum da var ve objektif olmak zorunda hissediyorum. gayet net bir şekilde "eşinin imkanıyla geçinmek isteyen bir kadın bu hakka tabi ki sahip" diye bir cümle kurmuşsunuz. Toplum kadının bu hakkı kullanmasını asla yadırgamaz ve bu hakkı teslim eder. Çalışmayıp evde oturan bir kadına kimse kötü gözle bakmaz, kınamaz. Ama erkeğin böylesi bir seçeneği yoktur. Erkek işsiz kaldığında bir an önce iyi veya kötü icabında hamallık dahi olsa bir iş bulmak ve o ekmeği evine getirmek zorundadır değil mi? Kadın ise ister çalışır ister çalışmaz, çalışsa da eve katkıyı istediği ölçüde yapar,

(2) hatta pek çok kadın kendi özel masraflarını karşılamakiçin çalışır ve daima o işi belirli bir refah kaybını göze alarak bırakabime hakkını da saklı tutar; dediğim gibi toplum da bunu normal karşılar. Ama aynı toplum binlerce yıllık toplumsal evrimin sonucunda erkeğe de aileyi yönetme yetkisini vermiş ve kadının da erkeğin rızası olmadan veya onun onaylamadığı bir yerde çalışmasını kadının seçenekleri dışında görmüştür. Şimdi feministler kadının tamam artık çalışmayacağım dediğinde ev kadınlığına dönme hakkının aynen geleneksel toplumun da öngördüğü şekilde kalırken kadının kocasının rızası hilafına yani gerekirse ona rağmen karar alarak iş bulmasına, iş değiştirmesine yani işiyle ilgili majör kararları kocasına rağmen alabiliyor olmasını savunuyorsa o zaman bu eşitliği savunmak mı oluyor erkeği finansal köle gibi görmek mi oluyor tartışmalı hale geliyor biraz. Zira erkekte olmayan "ben artık çalışmayacağım" deme hakkı daima kadında ise , çalışan kadın bu hakkının olduğundan emin olarak çalıştığı süre boyunca dahi aslında eve maddi katkı yapsa bile sorumluluk yani eve ekmeği getirme sorumlulğu aslında münhasıran erkekte kalmış olmuyor mu? hayatta yetki doğrmayan sorumluluk, yük olarak sorumlulukla karşılanmayan yetki olmaz ki? Sonuçta kadında bu hak ya da yetki varsa ona bir sorumluluğu yüklemesi, erkek de bu sorumluluğu yüklendiyse onun karşılığında bazı yetkilerinin olması gerekmez mi?

Sevgili genç arkadaşım hem "Erkeklere tanınan kariyer hakkının kendimize de tanınmasını istiyoruz" deyip hem de "Çalışmak istemeyen, eşinin imkanıyla geçinmek isteyen bir kadın bu hakka tabi ki sahip" demek sence ne kadar hakka adalete vicdana sığar acaba? Toplumsal normları filan bir kenara bırakalım; varsayalım ki sen işverensin ve karşında 2 aday var biri erkek diğeri kadın... Erkek olan aday çalışıp evine ekmek getirmeye mecbur, o ekmeği getireediğinde suç işlemeye veya intihara kadar gidebilecek baskılarla karşılaşacak yani işe alırsan ve maaşını verirsen çok daha iyi bir iş buluncaya kadar seninle çalışacağından emin olacaksın; diğer yanda bir kadın var ve aynen belirttiğim gibi kocasının imkanlarıyla yaşamayı kendinde hak olarak görüyor, yarın zengin bir eş bulursa, veya eşinin maddi durumu ciddi şekilde artarsa işle ilgili bir sorun yaşamasa bile ayrılabilir ve hatta evlenip ayrılırsa kıdem tazminatını bile vererek göndermek zorunda kalacaksın... tercihin hangisinden yana olur?

@senveben82 Woow yavaş gel, söylediklerimin bu kadar çarpıtılmasına alışkın değilim.😅
Ben çalışmak istemeyen kadın derken kadını bireysel olarak belirterek söyledim. Kadının çalışmıyor olması onun (ve varsa eşinin ortaklaşa) kararıyla olur demek istedim. Bazı "feminist" geçinenler ev kadınlarını küçümsüyor, düşkün olmakla köle olmakla suçluyor. Ama maddi açıdan rahatlarsa ve kocası da kadının kendisi de bu yönde mutluysa, bir kadının çalışmıyor olması onun feminist olmadığı anlamına gelmez. Çalışma hayatı dediğin şeyin içinde iki unsur vardır. Gereklilik ve istek. Ne gereklilik varsa ne istek varsa bu kadın veya bu erkek niye çalışsın zaten, değil mi? Yani kocasının parasıyla geçinmek isteyen kadın bu hakka sahiptir derken demek istediğim buydu. Ve feminizm kadını erkekle eşitlemeye çalışıyorsa bu ne demek, bu erkeği de kadınla eşitlemeye çalışıyor demek. Tam tersi durumları da yani kadının çalışıp erkeğin ev erkeği olduğu durumları da eşit gözetir. Şimdi diyeceksin NE DEMEK EŞİT GÖZETİR ERKEK EVDE OLSA TÜM TOPLUM AŞAĞILAR. Evet. Feminist bir toplumda yaşadığımızı söylemedim ki ben. :)

İkinci soruna geleyim. İşveren olsaydım tercihimi işi hak edenden yana kullanırdım. İşi alacak kişinin maddi durumu maalesef buna bir etken değil. Eğer sırf daha fakir diye işi daha az hak edene veriyorsan, bil ki verecek hesabın var çünkü bu hiç adil değil. Eğer yardım etmek istiyorsan o diğer fakir kişinin başka bir iş bulmasına ön ayak olabilirsin, ama hak edene işini vermemek çok yanlış benim kitabımda. Cinsiyet, maddi durum gibi şeyler etken olmamalı. Yani kas gücü gerektiren işler dışındakilerden bahsediyorum tabi.
Eğer işe aldığın bir kadının yarın öbür gün zengin koca bulup işi bırakacağından şüpheleniyorsan bu tamamen senin bireysel şüphendir. Sanırım işveren olarak senin yapacağın bir seçim bu... böyle cinsiyetçi şüphelerle karar vermeni doğru bulmam ama iş veren olarak seçim yapma hakkın var.

@cilginsey Sanırım diğer arkadaşa verdiğim yanıtla sizin de sorularınızı yanıtlamış oldum

aynı şeyleri yazmış değiliz ki...

kocasına itaat eden, hem de çalıştığı halde kocasından izin almadan pek çok şeyi yapmasının seçenekleri dahilinde olmadığını kabullenmiş bir kadın düşün; ve bu durumun kadınları hayatta daha müreffeh hatta daha başarılı kılacağını söylüyor ve bunu da savunuyor... mesela diyor ki erkeğe ailenin reisi olduğunu hissettirmenin her konuda iyi sonuçları olacaktır, hem adam mutlu olur hem de seni mutlu eder diyor ve argümanları da sağlam... ama hiçbir kanun kadını buna zorlamamalıdır, çalışmak isteyen kadın kanunen erkeğinden izin almak zorunda olmamalıdır ama bu konularda kendinde karısına otorite kurma hakkı görmeyen erkekler eksik erkeklerdir, kadınlarını mutlu edemezler, rahat da ettiremezler, böyle erkeklerle evli kadınlar hep sıkıntı çeker; halbuki ser5t ve otoriter erkek her türlü kadın için iyidir. Ancak kızlar yine de istedikleri kişiyle evlenme özgürlüğüne sahip olsun. Okulda veya işyerinde ayrımcılıkla karşılaşmasın... şimdi sen bu arkadaşa feminist diyebilir misin?

Kadın ve erkeğe eşit hak gözettiği için feminist derim evet. Kendi hayatında ne yaptığı, nasıl mutlu olduğu, nasıl mutlu olunacağına inandığı kendi seçimidir. Bu muhabbete girmem bile feministlik adı altına. Eşit haklara inanıyor musun? Evet. Tamam bu kadar. O saydığın diğer şeyleri tartışacak olursak artık feminstlik konusunu tartışmıyoruzdur çünkü eşit haklar konusunu aradan çıkardık.

bu eşit hak dediğin o zaman kanunlar önünde eşit olmaktan ibaret oluyor. yanlış mıyım? kadın için en iyisinin kocaya itaat olduğunu düşünüyor, bunun kanunlarca zorlanmasına karşı ama erkeğinin otoritesi altında yaşamanın tüm kadınlar için en doğrusu olduğundan emin. Bu duurmda ne kaldı? erkek kardeşlerin veya başka erkekler karşısında eşit haklara sahip olmak. Bu da kanun önünde eşitlik demek. Kanunlar, kamu otoritesi bizi eşit olarak tanımlasın ama biz yine de erkeklerimizle eşit koşullarda ilişki yaşamayalım onların otoritesini kabullenelim dediğinde feminizmin parantezinden çıkmamış mı oluyor?

Kanun ve toplumsal normlar önünde eşitliği savunduğu için evet feminist. Mesela (verdiğin örnekler aşırı boyutlarda olduğu için ben de aşırı bir örnek vereyim) kölelik efendilik ilişkisini seven kadınlar da var. Ama bu ilişkiyi kendi seçiyor sonuçta, buna zorlanmıyor. Dolayısıyla bu tür şeyleri feminizme bağlamak doğru değil. Kişisel hayatla ilgili bişey değil bu sadece toplumsal ve yasal şeylerle alakalı.

ama en foğrusunun bu olduğunu da söylemekten kaçınmıyor. madem uç örnek verdin ben de vereyim. evde bu kızla kahve içerken kapı çalınıyor ve komşusu olan yeni evli bir kız ağlaya ağlaya giriyor. Kız gece dışarıda kız kıza eğlenmek istemiş. Kocası da hayır canım benim olmadığım bir yerde gece aalkol filan alamazsın saçmalama demiş. kız da ben izin istemiyorum sadece haber veriyorum demiş kapamış... sabah kız geldiğinde de bu yaptığının kötü bir şey olduğunu ikinci defa bunu yaptığını erkek olarak bunun böyle devamına izin veremeyeceğini söylediğinde kız meydan okumuş sana ne filan demiş... adam da madem öyle demiş bunu almış banyoya sokmuş kemerle belden aşağısını ayaklarının altını filan dövmüş (kontrollü bir şekilde ama canını da yakarak- bu tanımlama önemli çünkü adamdan ciddi anlamda bir fiziksel zarar gelmeyecek bu kesin).. kız ağlaya ağlaya anlatıyor ve "ben ne yapacağım" diyor... O da kızım tabi ki istediğini yapmakta özgürsün ama ne polise gitmeni ne de boşanmanı tavsiye etmem. Kocan seni seviyor ve korumak istiyor. Senin de ona itaat etmek dışında bir seçeneğin olduğu fikrini kafandan atman en iyisi olur; bence sen git kocandan özür dile dersini aldığını söyle ve konu kapansın diyor. sen söz dinlediğin halde seni dövmüş olsaydı o zaman farklı şeyler söylerdim ama dik başlılık etmişsin diyor.. ama eğitim hakları, kanun önünde eşitlik, kızların evlenmek istememe hakları kesinlikle olmalı diyor...

"Ona itaat etmek dışında bir seçeneğin olduğu fikrini kafandan atman en iyisi olur" burada kadın itaat etmeyi istemediği halde onu itaate zorlayan başka bir kadın feminist değildir evet. Kadın ve erkeğin evliliği yolunda gitmediği halde kadını erkeğin istediği şekilde yaşanan bir evliliğe zorlamak feministlik değildir.
Gerçek bir feminst birey bu komşuya derdi ki sizin evlilikte ne uyum var, ne saygı var. Siz en iyisi yolları ayırın.

Erkeği eşinin gece dışarda alkol almasını kabullenmesine zorlayamazsın. O artık kendine gece dışarda alkol içmeyi istemeyen bir kadın bulmalı. Kadının da gece kız kıza alkol almasını engelleyemezsin. O da artık kendine bu konuda güvenen bir erkek bulmalı. Bu ikisinin ilişkisin olmaz yani. Kadını ya da erkeği bir şeye zorlayan herhangi bir ilişkiyi dayatan düşünce feminist düşünce değildir.

Bu arada hala konuşmak istiyosan istersen özelden yaz çünkü soru sahibini sürekli bildirimlerle rahatsız etmeyelim daha fazla.

soru sahibi benim farkında iseniz... ama yine de mesaj yazıyorum

aaa pardon... bir kişi daha konuşmaya katılmıştı onla karıştırdım

öncelikle ben sizin lafınınızı çarpıtmış değilim "eşinin imkanıyla geçinmek isteyen bir kadın bu hakka tabi ki sahip" demişsiniz. Bu noktadan hareketle yaptığım yoruma cevap verirken de şimdi diyorsunuz ki "kadın-erkek fark etmez kimse illa ki de çalışmaya mecbur değil, herkesin icabında eşinin parasıyla yaşamaya hakkı var"... siz bu dünyada mı yaşıyorsunuz yoksa idealar dünyasında mı? Erkeğin eşinin kazandığıyla yaşamını sürdürme gibi bir tercih hakkı yok... Benim bir oğlum ve bir kzıım var. Oğlum için kız istemeye gitsek gelinin annesi "kızım çalışmak istemiyor oğlumuzun işi tek başına eve bakmaya müsait mi?" diye sorsa paşa paşa anlatırız ekonomik durumunu; oğlumuza da sorarız "tek başına bu yükü kaldırabilir mi?" diye... şimdi bir de kızı istemeye gelenlerin "oğlumuz çalışmak istemiyor kzımız tek başına evi geçindirebilecek durumda mı?" dese bizim bey bir yandan ben bir yandan yaş odunla girişiriz; oğlanı da kapıy yollarız kapıyı kapasın da dayaklarını hakkıyla yemeden kaçamasınlar diye :) ... şaka bir yana gerçek hayat bu. Şimdi buna sen "ama feminist dünyada yaşamıyoruz zaten" diye tanımlama getirmişsin. Toplumun karşı cinse tanımadığı bir hakkı kendi hemcinslerinin sonuna kadar kullanmasına itirazın yok; ama aynı toplumun bireylerinin karşı cisnse tanınmayan bu haktan ötürü karşı cinse, yine kendi menfaatleri gereği öncelik tanıması (yani bu erkek eşşek gibi çalışacak, kadın ise yarın vlenir bir de tazminatını alır gider diyerek) feminist söyleme kadın aleyhine eşitsizlik argümanı oluyor. Ne güzelmiş... beni de yazın oraya :)

öncelikle ben sizin lafınınızı çarpıtmış değilim "eşinin imkanıyla geçinmek isteyen bir kadın bu hakka tabi ki sahip" demişsiniz. Bu noktadan hareketle yaptığım yoruma cevap verirken de şimdi diyorsunuz ki "kadın-erkek fark etmez kimse illa ki de çalışmaya mecbur değil, herkesin icabında eşinin parasıyla yaşamaya hakkı var"... siz bu dünyada mı yaşıyorsunuz yoksa idealar dünyasında mı? Erkeğin eşinin kazandığıyla yaşamını sürdürme gibi bir tercih hakkı yok... Benim bir oğlum ve bir kzıım var. Oğlum için kız istemeye gitsek gelinin annesi "kızım çalışmak istemiyor oğlumuzun işi tek başına eve bakmaya müsait mi?" diye sorsa paşa paşa anlatırız ekonomik durumunu; oğlumuza da sorarız "tek başına bu yükü kaldırabilir mi?" diye... şimdi bir de kızı istemeye gelenlerin "oğlumuz çalışmak istemiyor kzımız tek başına evi geçindirebilecek durumda mı?" dese bizim bey bir yandan ben bir yandan yaş odunla girişiriz; oğlanı da kapıy yollarız kapıyı kapasın da dayaklarını hakkıyla yemeden kaçamasınlar diye ... şaka bir yana gerçek hayat bu. Şimdi buna sen "ama feminist dünyada yaşamıyoruz zaten" diye tanımlama getirmişsin. Toplumun karşı cinse tanımadığı bir hakkı kendi hemcinslerinin sonuna kadar kullanmasına itirazın yok; ama aynı toplumun bireylerinin karşı cisnse tanınmayan bu haktan ötürü karşı cinse, yine kendi menfaatleri gereği öncelik tanıması (yani bu erkek eşşek gibi çalışacak, kadın ise yarın vlenir bir de tazminatını alır gider diyerek) feminist söyleme kadın aleyhine eşitsizlik argümanı oluyor. Ne güzelmiş... beni de yazın oraya

@inoriyuzuriha

(2) mesela size bir anımdan bahsedeyim. iyi bir üniversite bölümünden mezun oldum yıllar önce ülkenin binde birlik diliminden öğrenci alan bir okuldu. mezun arkaaşlar bir yerde buluştuk. bölümde ilk 3'e giren bir kız vardı. çok modern bir kızdır yani yabancı lise mezunu filan. kendi kızını da getirmiş. ... dedi ki: ben kızımın illa ki bizim gibi büyük okullarda okuyup dirsek çürütmesi taraftarı değilim... zevk alacağı bir şey yapsın sanatla veya sporla uğraşsın istiyorum; çok da para kazanamsına gerek yok burası türkiye nasılsa evlenecek kocası çalışsın baksın... şimdi mesele o kızın dedikleri değil; kendisini bağlar... ancak hiç de kulağa tuhaf gelen bir laf olmamasından evet ülkede kadına böyle bir lüks sağlandıını anlayabiliyoruz. Buradan başka bir yere geleceğim. Tamamı modern insanlardan oluşan grupta tek kişi de itiraz getirmedi, yanlış söylüyorsun demedi... hadi diyelim itirazlarını içlerinde sakladılar diyelim... ancak şu bir gerçek ki orada sıkı bir feminist olup da konuşsaydı itirazı ne şekil olurdu? "elin oğlu senin kızına niye bakmak zorunda olsun" mu derdi yoksa "Kızın çalışıp para kazanmaszsa ekonomik özgürlüğü olmazsa kocasına bağımlı kalır ve ezilir" şeklinde mi olurdu? cevap çok açık... peki ben orada "oğluma ev işi öğretmiyorum çünkü burası türkiye ileride karısı çekip çevirecek evi" desem itirazlar ne şekilde olurdu acaba? Oğlumun bu durumda mağdur kalacağı çerçevesinde mi itiraz yükselirdi yoksa elin kızını hizmetçi gibi gördüğüm bağlamnda mı yüklenirlerdi bana?

@inoriyuzuriha