Cok mutsuzum ne yapabilirim?

Merhaba
Cok mutsuzum gercekten.
Okul, arkadaslarim ve ailem hepsi sorunlu.
Hepsinden cok yoruldum.
Ailem, ozelikle annem ve abilerim cok anlayişsiz.
Kucuklugumden beri cok baskicilar ve herzaman evde kavga var.
Abilerim cok terbiyesiz anneme arada kufur ediyorlar ve tartisiyorlar.
Annem ve babam cogunlukla kavga ediyorlar.
Nerden başlasam bilmiyorum acikcasi. Kucukken yanlis bir sey yaptigimda vuruyordular ya da bagiriyordular. Ailemden istedigim sevgiyi asla gormedim. Annem surekli baska insanlar ile mesgul ve hep kavga ediyor. Onunla normal bir sey hakkinda konusmak istesem sonu hep kavga ile bitiyor. Abilerim ise anneme karsi cok terbiyesiz ve herseyi ondan bekliyorlar. Benide az once azarliyordu neden ona yardim etmiyorsun, evi temizlemiyorsun, yemek yapmiyorsun diye. Yardim ediyorum ama en buyuk sorun onlar evi heryeri dagitan onlar ve bir kiz oldugum icin bunlari yapmam cok sacma. Temzilik sadece kadinlara ozel bir sey degil, evde yaşayan herkes yardim etmeli. Sorun temizlik degil, sorun bu evde normal bir konu hakkinda konuşamamam, cunku surekli azarliyorlar ya da kavga ediyorlar. Turkiyeden kuzenim 1 ay once evimize geldi ve muhtemelen 3 yil falan bizde kalacak. Kendimi hic rahat hissetmiyorum. Annem bana kuzenimin yaninda cok kufur soyledi. Nedense kendimi erkeklerin yaninda genel olarak rahat hissetmiyorum, ozelikle kendi ailem ve abilerimin yaninda. Cok kucukken bir olay yaşamiştim. Ne zaman oldugunu bilmiyorum, herhalde 8 yaşlarindaydim. Koye gitmiştik tatile. 20 yaşinda olan erkek kuzenim X de bizimleydi (bu başka biri bu arada). Belcikada bizimle cok uzun bir sure kaldi. Kucukken annem beni onun yaninda hep birakirdi eger bir işi falan ciksaydi. Belcikaya kacak olarak geldigi icin bizde kaliyordu. Işte yaz tatilindede koyde bizim evde kaliyordu. Bir keresinde yatakta oturuyordu ve bende kucuktum yanindayim. Bana kendi telefonusunu vermişti oyun oynamak icin. O sirada benim pantolonumu indirip bir yerlerime bakiyordu. O zaman 8 yaslarindaydim. Herhalde ne yaptigini anlamadigim icin ses cikarmamistim. Ama kac yil gectikten sonra birden bire aklima gelmisti ve olayi anneme anlattim. Ama anlatigimda o zaten almanyaya yasamaya gitmisti. Kac gece uyuyamamiştim ya başka bir şey yapmiş olsa diye. Simdide başka bir kuzenim geldi ve evde kendimi hic rahat hissetmiyorum cunku bana o olayi hatirlatiyor. Okul desen o da ayri bir sorun. Puanlarim bu yil cok duştu, ozelikle fransizca ve matematik. Bu yil sinifi gecemeyecegim icin cok korkuyorum. 1 yil boyunca verdigim cabanin bosa gitmesini istemiyorum. Pek fazla arkadaşim da yok. Hepsi cok sahte. Odamda cogunlukla zamanimi pek bir sey yapmamak ile geciriyorum. Egleneceli seyler yapmak istiyorum ama arkadaslarim yok. Ailem ile olmaz cunku surekli kavga ediyorlar. Evdeki duzen i yengeme anlattim ama fazla yardimci olmuyor, ilk gun beni dinliyor ama diger gun hicbirsey olmamis gibi hic benim nasil oldugumu bile sormuyor. Ailemden, okuldan ve herseyden cok biktim. Artik basima bir sey getirecegim.
Cok mutsuzum ne yapabilirim?
Cevapla