Bu yüzyılda sizi ne mutsuz etti/ nelerden bıktınız?

Arkadaş ortamımdan, arabamdan, kısmen ailemden bıktım.
Arkadaş ortamım, türlü bahanelerle oyalayıp aşkı tatmama fırsat vermiyor. Son zamanlarda yeme içme masraflarının büyük kısmını ben ödüyorum. Hiç ödemeleri ortak yapmıyor. Ailemin gençliğimi yaşatmaması, başka şehirlere tek başıma gezmelere göndermemesi nedeniyle bıktım. Bulunduğum il içi ful serbest, yakın iller ve ilçeler özel izinle çıkılırken, uzak iller komple yasak! Gençliğimi bu yüzden yaşayamadım. Arabamın benzin gaz karışması sorunu bitmek bilmiyor. Yaptır yaptır aynı sorun en az 3 gün, en fazla 2 ay sonra tekrarlıyor. Bir sevgilimin olmamasını arabama bağlamaya başladım. 9,5 senedir aynı arabayı kullanıyorum; ama arabam aile arabası diye tek bir kızın gelmemesini sorun etmeye başladım. Arabamı satıp, 5 kapılı arabayla değiştirme fikrim çıktı. Hep bu aşksızlık krizinden işte. Sevimli, düşük bütçeli bir arabam olsun istiyorum.

Bu yüzyıl için yazacak o kadar çok şey var ki, yukarıda belirttiğin unsurlar diğerlerinin yanında sadece denizde bir damla kadar kalır. İnsanların cahil cesaretinden tutun da mutluluğuna kadar, eğitim kültüründen sokak kültürüne geçişine, egoların anlayış ve hoşgörüye baskın gelmesinden, yönetimin işleyememesinden, çıkar çatışmalarının kan gölüne döneşerek başta kadınlarımızın katledilişine kadar çok çok var sayamadığım ve yazamadığım. Her biri için yazılabilecek tek söz ( üç nokta ) ...

Ben sadece her konuda samimiyetsiz insanlardan bıktım. Yani ailede, toplumda, özel ilişkilerde, işte ve hatta cinsellikte her ne tapılıyorsa o işte herkesin samimi olması lazım. İşte o zaman her şey daha güzel oluyor. Bu manada ben umudumu kaybetmedim, seçiciyim ve hayatıma gep güzel samimi insanları alıyorum. Böylece hem ben mutlu oluyorum ve hem de karşımdaki insanı mutlu edebiliyorum. Keyifli günler efendim. 😎🌸

Aç gözlü insanların doymak bilmez halleri bencil sevginin ne demek olduğunu bilmeyen aslında kendilerini kandırdın sana bir sürü aciz insanlar topluluğu diyelim.