Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
Merhaba ben sadece bu durumun normal olup olmadığını size sorayim ki rahatlayayım istiyorum.
Ailem yaşlı 2. evliliklerindenim annem ev hanımı çalışmıyor, babam emekli 3k maaş alıyor.
Ortaokulda ekonomik konuda ve bazı problemlerden dolayı çok şey çektim ve hep kendi kendime yetebilme zorunluluğu hissettim ve bu beni asosyalliğe itti harcama yapamadığım için gezip tozamadığım için.
Lise de yine ailemden günlük 10tl ancak alabiliyordum kimi zaman ki çoğunluk bana para bile veremiyorlardı bana verdiği paraları harcamayıp veremedikleri günlerde kullanıyordum veya anneannemden aldığım harçlıkları buna harcamak zorunda kalıyordum ve yine sosyal hayatım neredeyse 0dı.
Ailem bir de benden para istiyordu ben şu an mezunum ve üniversiteye hazırlanıyorum ayrıca es geçmiyim ben çalışmıyorum dikkat çekerim bu yaşıma kadar hiçbir yerde çalışmadım ve bu halde bile benden para istiyorlar anneannemden ordan burada aldığım harçlıklardan biriktirdiğim paralardan yani ben bunu yapamasam herhalde ne okul okuyabilirdim ne bir şey.
Benim en çok moralimi bozan 2 durum var genel olarak 1. si Ailemden bir kere bile rahat bir şekilde para isteyemedim çocukken çünkü ya 1 2 lira ya da veremeyeceklerini biliyordum.
2. si yaşıtlarım herkes ailesi genç olduğundan anne baba çalışıyorlar veya sadece baba çalışsa bile işi olduğu için emekli maaşından fazla kazanıyor hepsinin sosyal hayatı var herkesi de böyle görüyorlar genel ağırlık böyle olduğundan sürekli ordalar burdalar ben de dışardan varlıklı gözüküyorum kendimize ait evimiz var zamanında yapmışız diye yani :D o yüzden insanlar da sürekli beni baskılıyor yaşıyor musun sen nerelerdesin niye çıkmıyon çıksana gibisinden senelerdir bunlara maruz kalıyorum komik olanı da ne zaman çıksam bi heveslensem para harcamasam da dolaşmak için sen yaşıyor muydun ya lara mağruz kalıp tekrardan kendimi eve kapatıyorum zaten üniversiteye hazırlandığım için evde ders çalışmak mecburiyetindeyim fakat bunun öncesinde de bu sebeplerden hem de mental olarak kötü olduğumdan sosyal değildim ama insanlara bunu anlatmıyorum zayıflığımı göstermek istemiyorum anlatmayınca da bunu bilemiyorlar azcık beyinleri olsa anlayabilirler bu sebeplerden ötürü de toplumda geri kalmış hissediyorum merkezi bir yerde oturmuyorum nadiren merkeze gidiyordum ve yanımda illa biri oluyordu kendi başıma bir kıyafet alacağımda veya bir yemek siparişi vereceğimde sanki ilk defa yapıyormuş gibi hissedip geriliyorum yaşıtlarım sürekli bir kafede orada burada otururken benim psikolojim bu halde çözüm önerilerine açığım.
çalış o zaman diyecek aptallara geçmişe gidemeyeceğimizi ki imkanım yoktu çalışmaya o an, şu an da üniversiteye hazırlandığımı ve sınava girip üniversiteye gideceğimi hatırlatayım ki beni boşa sinirlendirmesinler. Ben nasıl para bulurum değil, bunu nasıl aşarım diyorum.
Ailem yaşlı 2. evliliklerindenim annem ev hanımı çalışmıyor, babam emekli 3k maaş alıyor.
Ortaokulda ekonomik konuda ve bazı problemlerden dolayı çok şey çektim ve hep kendi kendime yetebilme zorunluluğu hissettim ve bu beni asosyalliğe itti harcama yapamadığım için gezip tozamadığım için.
Lise de yine ailemden günlük 10tl ancak alabiliyordum kimi zaman ki çoğunluk bana para bile veremiyorlardı bana verdiği paraları harcamayıp veremedikleri günlerde kullanıyordum veya anneannemden aldığım harçlıkları buna harcamak zorunda kalıyordum ve yine sosyal hayatım neredeyse 0dı.
Ailem bir de benden para istiyordu ben şu an mezunum ve üniversiteye hazırlanıyorum ayrıca es geçmiyim ben çalışmıyorum dikkat çekerim bu yaşıma kadar hiçbir yerde çalışmadım ve bu halde bile benden para istiyorlar anneannemden ordan burada aldığım harçlıklardan biriktirdiğim paralardan yani ben bunu yapamasam herhalde ne okul okuyabilirdim ne bir şey.
Benim en çok moralimi bozan 2 durum var genel olarak 1. si Ailemden bir kere bile rahat bir şekilde para isteyemedim çocukken çünkü ya 1 2 lira ya da veremeyeceklerini biliyordum.
2. si yaşıtlarım herkes ailesi genç olduğundan anne baba çalışıyorlar veya sadece baba çalışsa bile işi olduğu için emekli maaşından fazla kazanıyor hepsinin sosyal hayatı var herkesi de böyle görüyorlar genel ağırlık böyle olduğundan sürekli ordalar burdalar ben de dışardan varlıklı gözüküyorum kendimize ait evimiz var zamanında yapmışız diye yani :D o yüzden insanlar da sürekli beni baskılıyor yaşıyor musun sen nerelerdesin niye çıkmıyon çıksana gibisinden senelerdir bunlara maruz kalıyorum komik olanı da ne zaman çıksam bi heveslensem para harcamasam da dolaşmak için sen yaşıyor muydun ya lara mağruz kalıp tekrardan kendimi eve kapatıyorum zaten üniversiteye hazırlandığım için evde ders çalışmak mecburiyetindeyim fakat bunun öncesinde de bu sebeplerden hem de mental olarak kötü olduğumdan sosyal değildim ama insanlara bunu anlatmıyorum zayıflığımı göstermek istemiyorum anlatmayınca da bunu bilemiyorlar azcık beyinleri olsa anlayabilirler bu sebeplerden ötürü de toplumda geri kalmış hissediyorum merkezi bir yerde oturmuyorum nadiren merkeze gidiyordum ve yanımda illa biri oluyordu kendi başıma bir kıyafet alacağımda veya bir yemek siparişi vereceğimde sanki ilk defa yapıyormuş gibi hissedip geriliyorum yaşıtlarım sürekli bir kafede orada burada otururken benim psikolojim bu halde çözüm önerilerine açığım.
çalış o zaman diyecek aptallara geçmişe gidemeyeceğimizi ki imkanım yoktu çalışmaya o an, şu an da üniversiteye hazırlandığımı ve sınava girip üniversiteye gideceğimi hatırlatayım ki beni boşa sinirlendirmesinler. Ben nasıl para bulurum değil, bunu nasıl aşarım diyorum.
