Ailem her konuda hevesimi kırıyor?

Olayı anlatmak gerekirse yapmak istediğim her şey için bir engel oluyorlar yapamazsın, gidemezsen, alamazsın. Sonrada hergün evde oturuyorsun, hiçbir işe yaramıyorsun. En basitinden bundan 6 ay önce seni spora yazdıralım dediler bende tamam olur dedim (buraya kadar her şey çok güzel). Aradan 1 ay geçti ve sordum spora yazılcaktım en son diye dedikleri şuydu --sanki gidiceksin :/ hiçbir şey demedim o gün aradan 3 ay geçti tekrar sordum spora yazılmak istiyorum diye yine tamam dediler ama sonuç yine hüsran. Dediğim gibi bütün gün evde oturuyorsun diyorlar dışarı çıkacağım zamanda 2 ya da 3 saat sonra evde ol diyorlar. Gidiceğim yer stn 1.30 saatlik yol diyorum o zaman gitme diyorlar 😩 yine bişey demiyorum. Ayakkabı alıyorum bu ne çirkin bişey bide bu kadar para vermişsin diyorlar eleştiri yiyiyorum ki ben o ayakkabıyı ne büyük hevesle alıyorum. O kadar eleştiriden sonra bütün o hevesim kırılıyor zaten. Bazen düşünüyorum acaba benim mutluluğumla mı besleniyorlar diye🤔, Tek umudum iş sahibi olup evden gitmek. Mutlu olabildiğim tek an gece telefonu açıp sevgilimle sabahlara kadar yazışmak, konuşmak oluyor. --ailem konusunda ne yapmalıyım oturup konuşsam da yine ben suçlu oluyorum saçma sapan sebeplerden. Artık ne yapmalıyım yapmamalıyım bende bilmiyorum.