Son zamanlarda yuruyen olu gibiyim cok kotu hissediyorum. utanarak diyorum galiba abim bana farkli gozle bakiyor ne yapicam?

Kimseyle paylasilacak bir sey degil o yuzden buraya yazmak istedim ama lutfen beni suclu cikaemaya calismayin. goren herkes ne oldu zayiflamissin diyor cunku cok mutsuzum.
Neden boyle dusundugumu aciklayim: once abim eskiden olmadigi sekilde giyimime karismaya basladi ama ulkenin gidisatindan oturu kaygilaniyor diye empati ile yaklastim uysal davrandim sonra beni uzunca izlemeye basladi surekli film acardik o durur hic cekinmeden gozunu kacirmadan beni seyrederdi (bu siralar yine kotu bir sey kondurmuyordum tabi ona) beni ayna karsisinda hazirlanirken gorunce arkama gecip sacimi boynumi koklama gibi absurd hareketleri olmaya basladi.
Cevremi arastirmaya mudahale etmeye basladi bir anda benimle asiri ugrasmaya basladi yani. iyi oldugu gunler asiri iyi kotu iken de neredeyse vuracak kadar kotu davraniyordu. ben psikolojik problemleri oldugunu dusunmeye baslamistim ki gecen gun eve sarhos gelene kadar.. anneannem sahur icin ayaktaydi o acmis kapiyi. abimi o halde gorunce babamgil fark etmedin diye beni uyandirdi. banyoya goturemedim cunku yatak odasina yakindi ses olurdu diye benim odama aldim tuhaf tuhaf konusmaya basladi seni kimse hak etmiyor, benimsin gibi.. bir de yetmez gibi opmeye kalkisti. ya beni karistirdi ya da ste basliktaki durum. ne yapcagimi bilemedim igrenc hissediyorum boyle yer uarilsin icine gireyim tabirini tam anlamiyla hissediyorum