İnsan nedir, ömrümüzün sonuna kadar ne için çabalıyoruz?

Ben sana ezilmeyi mânâlaştırarak söyledim. Ben sadece Mevlana Hazretleri gibi sufi, insancıl, kalender bir insan olmak gerektiği ifade etmeye çalıştım.

Ben en az yirmi iş değişikliği yaptım. Şu an dâhi işimi değiştirmeye karar verdim. Kime hizmet ettiğim, emek harcadığım, işverenin nasıl bir karakterde olduğu benim için çok önemli. Hakkımı son noktaya kadar ararım. Her zaman şunu derim. Ben emeğimin karşılığını alıyorum. Kimse bana bedavadan para vermiyor. O yüzden bir yerde adaletsizlik varsa bunu dile getiririm. Bu huyumdur. O yüzden Patronlarla aram iyi değildir. Doğru söylediği için beni sevmez ama kovamıyor da. İnsan günahını, hatasını bilmez mi? Bilir elbet. Bu konularda kaçınmam. İçim rahat etmez.

İnsanlar hatalardan noksan değildir. Nefis taşırlar. O sebeptir ki kişiyi de kendin gibi görmemelisin. Kimi insanoğlu Kurt gibidir, kimisi de bir kuzu gibidir.

Gücün nispetince hakkını ara. İradeni kullan. Sen kullanırsan Mevlam da sana yardım eder.

İnsanoğlunun hayatı bir bebek gibidir. Nazenindir. Sen de daha yeni hayatı tecrübe ediyorsun. Hele bir emekle. Hele bir düş kalk yürümeyi, hayatın zorluklarını öğren. Bunlar olmadan öğrenemezsin. Zamanla bunu daha iyi anlayacaksın.

Benimde zamanımda çok hakkım yendi. Kullanıldım. Bunları dile getirdim ama hakkımı alamadım. Oradan oraya savruldum. İnsan bu yaşta yeni anlıyor hayatı.

Sen iyi olacaksın diye, hayat sana güzel davranmak zorunda değil. Şunu bil. Ne kadar İmanın var ise imtihanın da o kadar şiddetli olur.

Mesela ben boşandım. On beş yıllık bir evliliğim, sermayem yok yoldu. Eşim ihanet etti. Şimdi ben böyle oldu diye bir şeyler yapmayacak mıyım. Hayat mücadelesi vermeyecek miyim? Benim başıma ne kadar musibette gelse razıyım. Çünkü veren bellidir. O' na nasıl şikayet edeyim. Benim gecelerim Hz Yusuf gibi ağlayarak sessiz çığlıklarımla geçti. İnan kolay değil bazı şeyler ama be yine de Neden bu kadar sınanıyorum. of dâhi demedim. Tefekkür ettim sabrettim. Elif gibi dosdoğru muyum? Değilim ama olmaya çalışıyorum.

Yola koyul ama yoldan çıkma. Yolun kusuru olmaz. Ayağına taş değse, diken batsa kendinden bil, Allah' tan bil. Başına ne gelir ise yoldakilerden, beraberindekilerden gelir. Yol seni menzile götürür. Sen sana bildirilenden şaşma. Biz bilmeyiz. O bilir. Neyiz neciyiz, kimiz dâhi onu da bilmeyiz. Ol der oldurur, öl der öldürür.

Yuvanın bitecek olmasına üzüldüm açıkçası. Bazen fırtınalar felaket getirmezler. Yolu da açar. Bu da sabrın bir meyvesi olur inşallah.

Seni anlıyorum neden hep iyiler bu kadar sınanıyor diye ama sebepler dairesinde hakkımızda ne yazıldığını da bilemeyiz. Ama belli ki Mevla Kul'um beni ansın diye, belki başka daha büyük musibetler den uzaklaştırmak için bizleri başka yerlerde imtihan ediyor.

Ahir Zamandayız işimiz çok zor. İnsanlar artık eskisi gibi değil. Dünya aynı ama bizler çok değiştik.

Hiç birimiz mükemmel değiliz. Kusurlardan münezzeh olan Yüce Allah'tır. Bizler aciz bir Kul'uz. Mü'min aldatmaz, aldanır. İnsan sanır ki karşısında ki insan kendi gibidir. Ama öyle olmuyor bazen.

Zor bir dönemdesin. Bu yaşadıkların seni çok daha güçlü kılacak. Ama kolay olmayacak elbet. Dışarıdan seyre dalıp bakanlar için kolay ama içinde olup yaşayıp bu sıkıntıları çeken için meşakkatli olacak.

Yaşadıklarını bir sen bir de Allah bilir. Rabb'im yâr ve yardımcın olsun inşallah. Rabb'im sana sabr-ı cemil niyaz eylesin inşallah.

Buradan sana inci danesi gibi kelimeler yazsam da mânâların altındaki yük yaşadıklarını, hissettiklerini, özlemlerini, umutlarını tercüman olmaz.

İnşallah bu yükü tek başına kaldırabilirsin. İnşallah Ailen yanında olur ve seni anlarlar. Bu dönemde sana sahip çıkacak birisi olması çok önemli.

İnşallah her şey gönlünce olur. Rabb'im kalbinden geçen arı duru, pir-û pak halisane duâlarını makbûl ve kabul eder inşallah.

EİG için teşekkür ederim