Türk toplumunda ailelerin yüzde 70'i toksik midir?

Genelde kendimden ve çevremdeki insanların bir çoğundan yola çıkarak bizim toplumumuzda aile kavramının çok zehirli olduğunu söyleyebilirim. Her görüşe açık olduğumu bilmenizi isterim. Türk toplumunda bir büyük ne yaparsa yapsın nasıl davranırsa davransın onun gönlü hoş tutulamalı ve onun istediği yapılmalıdır çünkü güya bir bildikleri vardır. Ancak bu bizden inanmamız istenmiş koca bir balondur. Çünkü saygı kişinin yaşına değil kişiliğine duyulmalıdır. Anneleri tarafından baskıyla yetiştirilen kızlar, büyüdüklerinde dağıtıyorlar ve ilk başta erkekleri öcü gibi görüyorlar. Erkekler ise ataerkil yetiştiği için domintantlık peşinde koşuyor, gururunu komplekse dönüştürüyor. Aile olmak prens veya prenses yetiştirmek değildir. Birey yetiştirmektir. Çocuğa fikrini, hayalini sormalı, onunla vakit geçirilmelidir. Karnı aç mı tok, üşüyor mu hayır selametle değildir anne baba olmak. Onun özgüvenine yapılmış yatırımdır, kendini sevmesi için ona görevler verilmelidir. Kendi işlerini kendi yapabilecek donanımda olmalıdır. Asla kıyas yapılmamalıdır. Çocuklar, anne-babaya karşı sorumlu değildir. Anne-baba çocuğa karşı sorumludur. Aile kutsal değildir, çoğu aile filtresi yapı olarak nevrotik ve cahil olduğu için Türk toplumu bu haldedir. Kutsal olan bireyin kendisidir ve çocuktur. Tüm saygı çerçevesinde gelen yorumlarınızı bekliyorum.