Anneliği hiç ama hiçbir şey yerine koymayan bi kadın itici mi?

Tuhaf. Büyümek için bir ebeveyne ihtiyacımız var. Bir bebek düşün. Tek başına yemek yiyemez, konuşamaz, yürüyemez, altını temizleyemez. Benim yengem 8 ay önce doğum yaptı ve hamileliği boyunca yanındaydım. Hamileliği kolay sanıyordum. 9 ay boyunca ne doğru düzgün bir uyku çekti ne de yemek yiyebildi. İki hafta önce üç gün yeğenim bizde kaldı. İki sallar uyuturuz diye düşünürken geceleri sabaha kadar uyutamadık. Gündüzde gecenin yorgunluğuyla ayakta kaldık. Sadece üç günde pertimiz çıktı. Bu olaydan sonra anneliğe olan saygım daha fazla büyüdü. Senin bu düşüncenin arkasındaki nedeni bilemem ama bir gün anne olmayı düşünürsen eminim bu düşüncen değişecek.

Bir çocuk ebeveyn olmadan büyüyemez ama ben de anneliğin kutsanması her şeyin önüne olması durumunu anlamıyorum. Evet içinden insan çıkarmak mucizevi denebilecek bir olay ama anne ünvanı gereksiz bir yüceltmenin içinde kadını ikinci hatta üçüncü plana atacak kadar abartılıyor.