Arkadaşlar Ben Bu Utançla Nasıl Yaşayacağım? Ne Yapacağım? Soruyorum Düşene Bir Tekme Atmak İnsanlığa Yakışır Mı?

Arkadaşlar ben kimseye zararı olmayan, kendi halinde yaşamaya çalışan Trans bir Kadınım. 18 yaşımdan beri tek başıma mücadele veriyorum. Dokuz Eylül Üniversitesi Özel eğitim öğretmenliği mezunuyum. Öğretmenim ama ülke şartlarından dolayı görevinin başında olamayan bir öğretmenim. Hiçbirşeyden gocunmadım; Bu zamana kadar tekstillerde, mağaza ve avm'lerde satış danışmanı olarak çalıştım ama ya paramı vermediler ya da sebepsiz işten çıkardılar. Yeri geldi azar da işittim yeri geldi tuvalette temizledim ama hep mücadele ettim. En son 2 ay önce bir yardım kuruluşuna başvurdum ve orada bu beyefendiyle tanıştım kendisi orada memurdu. Durumumu ve zor durumda olduğumu anlattım. Benim iyi birisi olduğumu ve bana yardımcı olacağını söyledi ve oldu da. İyi bir konumda iş buldu ev tuttu dayadı döşedi. Hatta onun için içimden "Ne iyi adammış" demiştim ama meğer beyefendinin derdi başkaymış. Dün saat gecenin 12'si kapım çaldı açtım bu beyefendi bana "Selen hanım iyi akşamlar nasılsınız? dedi. Bende "İyiyim, bir şey mi oldu? dedim bana ahlaksız teklifte bulundu. Tepki gösterdim ne münasebet! Yani. Bana "İyi o zaman işten de bu evden de defol git ne yapıyorsan yap" dedi. O an gerçekten gitmeyi düşündüm ama nereye? Cebimde 5 kuruş para dahi yok. Yarım saat dil döktüm yapmayın etmeyin. Yok. Bana mısın demedi. maalesef ki.. Başımı eğmek zorunda kaldım. Ben bu zamana kadar hiçbir erkeğin elini dahi tutmazken şu başıma gelen rezalete bakar mısınız? Ben bunu hak edecek ne yaptım? O kadar utanıyorum ki.. Yer yarılsa da beni içine alsa o kadar.. Bu mu olması gerekiyordu?