Sabah uyandığınızda hayatı sorguluyor musunuz?

işimin stresine bayılırım tavana değilde o sarışın kedi gibi yatak modeli hayallerine devam ederim, tam o anda telefon gelir sövdükten sonra açarım, napcaz nasıl çözecez modunda telaşlı birisi, ilgileniyorum diyip geçerim bilgisayarın başına don atlet, birgün de arıza çıkmadan biraz daha yatabilsem şaşarım.

Evet, bu yaygın bir durum. Hatta sana kıyaslama yapayım. Lise yıllarımda daha gözümü açar açmaz bütün sistemlerim açılırdı. Gözümü açmama en zor matematik sorularını çözmeye hazırdım. Güzel ve mutlu yıllardı. Şimdiyse uyandıktan sonra en az 5 dk mavi ekran veriyorum. Windows 98 geç açılıyor. Ve o açılış sırasında çok derin ve kaygı verici düşünceler beynime hücum ediyor. Neden? Neden yaşıyorum? Yataktan kalkma sebebim ne?

Bu bir lüks aslında. Köle gibi yaşatıldığımız şu zamanda kendimize 5 dakika ayırıp hayatı sorgulamayı düşünebilmemiz büyük lütuf. Bu arada 105 yaşında olmak nasıl bir his? Dinozor akrabalarınıza selamlar.