Farabi şöyle demiş; her halini anlatma değersizleşirsin, herkese güvenme yolda kalırsın. Çok doğru değil mi?

Farabi günümüz hayatını ve insanlarını görse, o "güvenme yolda kalırsın" dediği insanlara geri koşar , boyunlarına atlar , ellerini ayaklarını öper , onlardan özür dilerdi.

Doğru söze ne gerek. Maalesef istemeden de olsa hâlimizi herkese sunuyoruz. Derdini dinleyen de yok. Olmadığı içinde anlarlar deyip içini döküyorsun. Ama bakmışsın ki boş ola.

Bu sözün kıymetini bilmeli.

Değil tabii ki. Sadece kime anlatacağını ve zamanını çok iyi ayarlayacaksın. Aklına, kalbine, duygularına, insanlığına güvendiğin, dürüst, ahlaklı ve kim ve ne olduğu belli olan biri olsun yeter ki...