ANNEM BENİ ÇOK YANLIŞ YETİŞTİRDİ, NASIL NORMAL BİR İNSANA DÖNEBİLİRİM?

Knk şöyle bir durum var ama: Ben anneme bağlı bir parazit gibiyim. Elimden hiçbir iş gelmiyor, yumurta kırmayı bile bilmiyorum. (Bu da onun suçu. Zamanında mutfağa adım atmaya kalktığımda git ders çalış diye kovdu beni hep.) Dolayısıyla ben başka yerlerde yapamam. Zaten gitmeye kalksam döver beni.

Reis sen bu halde oxford mezunu olsan yine seni almazlar git önce dostoyevski kitapları oku bazı psikolojik kitaplar oku sonra dışarı çık gez biyerde çalış

Yaş kaçtı

21. Knk ister inan ister inanma ben üni sınavında ilk 100'e girdim, devletten ilk 100 bursu alıyorum. Okuduğum kitapların hiçbirini atmam ve sadece kitallarımın durduğu bir oda var evde. Bunları hava atmak için söylemiyorum, demeye çalıştığım akademik hayat, kitap okuma vs. bu bakımdan sıkıntım yok. Benim derdim şu: evden 100 m uzaklaşsam kaybolurum, hiç bilmiyorum dışarıyı. Bir kız bana sdlam verse kekeler kalırım, hiç diyalog kurmadım çünkü insanlarla. Tipim falan da çizgi filmlerde gördüğün uzun saçlı şapşal gözlüklü asosyal tipler gibi. Sen bana diyorsun ki çık gez, ama öyle bir şey yapacak yeteneğim yok benim. Gezmeyi bilmiyorum.

twk cocukmusun

O değişmez. Ayrıca onu seviyorum, anne sonuçta. O hep dedi ki "Olsun, bizim kimseye ihtiyacımız yok, ben kendi hâlimde mutluyum mesela, sen de öyle ol." Ama unuttuğu şey şu ki, kendi üniversiteye kadar 5 kardeşli bir ailenin içinde büyüdü, lisede kocaman bahçeleri olan doğayla iç içe bir okulda eğitim aldı, üniversitede yurtta kaldı vs. çevresinde insanlar vardı. Yani o gençliğini dolu dolu yaşadı. O yüzden şimdi yalnızlıktan zevk alması normal.

bence yalnizliktan zsvk almiyor mecburiyetten oyle

Aynen tek çocuk.

Ya sanırım babamdan utanıyor. Babamla evliliğinin tek sebebi o sihirli kelime: "Çalışkanlık". Babam çok çalışan bir insanmış ama evlendikten sonra salmış göbeği, hukuk fakültesi mezunu ama hukuju da bırakıp basit bir memuriyete girmiş, ve büyü bozulmuş. Annemin kendi de az görüyor, o yüzden görme engelli bir erkeğin çok çalışması, üni yıllarında onu etkilemiş. Ama şimdi babam öyle bir insan değil. Annem onu ayak bağı olarak gördüğü için insan içine çıkmak istemiyor, beni rezil ediyor diye düşünüyor. Hazır lafı geçmişken, sanırım annemin bu hayatta tek bir düsturu var: çalışmak. Kendisine fıtık teşhisi kondu, her yeri ağrıyor, boynunu kıpırdatamıyor. Sebebi: Her gün masa başında saatlerce çalışmak.

iste annen senide kendi gibi yapmis halbuki annen baban yuzunden cikamiyor belki baskasiyla iliski kurmak istiyor ama korkuyor veya yediremiyir

Sonuç olarak benim bir yerden başlayıp değişmem lazım. Şu an tek bir hayalim var: benim de arkadaşlarım olsunç ben de gexebileyim özgürce.. Bunu nasıl başarabilirim? Evden dışarı çıkamıyorum ki. Hele şu an internet bağımlısı olduğum için notlar da k tü gelmeye başladı, önce o notları büte girip düzeltmem lazım. Aksi halde hiçbir yenilik yapmama izin vermezler.

Gezebileyim* kötü* Biraz bozuk yazmışım.

benimle arkadas olmak istersen burdayim