Üzülüyorum, üzgünüm gerçekten?

Ben her yolumu kaybettiğimde bana destek çıkacak birini aradım. O destekçim annemdi benim. Her gün okulun psikolojik danışmanına gidiyorum. Ayakta duracak gücü bana o veriyor. Beni destekliyor, yol gösteriyor, birlikte bıkmadan bir sürü çözüm yolu arıyoruz, ben onun sayesinde ikinci sınav notlarımı yükselttim. Annem ise Sürekli beni küçümsüyor, bi iyi bi kötü hep. Bana sen okumayacaksın belli dedi. Her seferinde okul konusunu açtığımda bana hep bağırıyor ve süslendiğimde, oje sürdüğümde veya güzel bir şey yaptığımda ona gösteriyorum o da bana okulunla ilgilen böyle boş işler yapma diyor. Keman çalıyorum 8 senedir ve hala bana derslerine odaklan kemandan bıkmadın artık yeter diyip azarlıyor. Gerçekten bıktım artık dayanamıyorum..