Bizi asıl mutsuz eden, birinin umrunda olmayı beklemek. Yani mutsuzluğumuzun asıl nedeni, beklentilerimizin karşılanmaması. Kendimi kimsenin umrunda değilmişim gibi hissetmedim hiç, herkesin umrunda olmak gibi bir beklentim de yok. Ama eğer olsaydı, muhtemelen can sıkıcı olurdu.
Biraz öyle hissederim sonra boş vermişim dünyaya moduna giderim, ben bana yeterim. Sonuçta mezara da tek gireceğim ve insanlar hayatımızda sonsuza dek durmuyor :D umursamaları için de yalvaracak halim yok.
Olmam. Umursamamaları, beni kendi halime bırakmaları demek. Kendi halimdeyken daha mutluyum. Birilerinin sevgisine, ilgisine ihtiyacım yok. Kendi kendime yetebiliyorum.