Annem bana inanmıyor ve her şeyi abartıyor hemen her şeye kızıyor bağırıyor. Sizin de anneniz böyle mi?

Bu soruyu soracak kadar patladım az önce yaşadığım olay da son nokta oldu.
(Bizim evde yatak odası ile banyo yan yanalar)
Az önce dişimi fırçalarken annem yatak odasına gelmiş üstünü çıkarıyormuş duşa girmek için ama ben o sıra eğilmiştim ağzımı çalkaladığımdan görmedim diye bana kızdı ve inanmadı. Yani ben kafamı kaldırdım ve görmeden dedim ki hemen tuvalete girip çıkıcam dedim ve bağırmaya başladı: "offf melisa seni mi bekleyeceğim yarım saat burada üstümü çıkardığımı görüyorsun ve bilerek yapıyorsun tamam ya ben duşa girmeyeceğim sen gir tuvaletine" Ben de: "yok ben girmiyim tuvalete hani güya ben yarım saatte çıkıyormuşum hem tutarım o kadar çokta yok ve uykumda yok hemen uyumayacağım sen gir duşa" dedim. Annem de üstünü giyindi ve bağırarak mutfağa gitti.
Onun yüzünden acele etmekten tuvaletimi yapamamışım 1 saattir içimden diyorum benim niye bu kadar tuvaletim var az önce girdim diye.
Ve bu her gün yaşadığım olaylardan sadece biri. Mesela asla elimi 20 saniye yıkadığıma inanmaz ben elimi ona göre 5-10 dakika boyunca yıkıyorum. yüzümü de 10 dakikada yıkıyorum. Tabi kendisi dişini bile 10 saniyede, fırçaladığından, elini de 5-10 saniye yıkadığından benim normal bir insanın sürelerinde yaptığım şeyler ona uzun geliyor.
Mesela hâlâ anneme elini sabun değil sabunun oluşturduğu köpüğün elini temizlediğine inandıramadım.