Bu yüzden mi güven sorunlarım var?

Ben beş yaşındayken çok sevdiğim yakın olduğum yanında kendimi iyi hissettiğim ablam evi terk etti ne olduğunu anlamamıştım ama evde yaşanılan telaşı ve stresi hatırlıyorum ben ise yerde oturmuş ne oldu ne oldu diye büyüklere soruyordum

her neyse tekrar geldi 2 sene sonra ben çok heyecanlıydım ablam geliyor diye ama hiç eskisi gibi değildi yüzüme bile bakmamıştı ve o an yaşadığım kalp kırıklığını anlatamam

yani anlarsınız işte ona ait hissederken birden yok oldu

neyse sonra liseye geçtim yeni okul yeni arkadaşlar çok heyecanlıydım ama heyecanım panik yarattı ve gerçeklik algımı kaybettim o senesi e ne olduğunu da anlamıyordum tabi

rüysda hissediyordum ama kimse beni anlamıyordu yardımcı olmuyordu bu davranışlarıma da yansıdı ve o sene sadece dışlandım hemde herkes tarafından

her gün ölmek istedim başaramadım çünkü yaşamayı ve gökyüzünü seviyordum ben
şimdi ise dostum diyebileceğim kimsem yok ilişki kuramıyorum insanlarla

yaşamayı sevmiyorum ama kendimi öldürmekten korkuyorum belki bir gün cesaret bulurum