Kimse bana değer vermiyor?

Lisedeyken de böyleydi. Servis şoförüm bile iyi biri olduğum halde beni hep kuck düşürmeye calisirdi. Bir gün hiç aklımdan çıkmaz 29 Ekim töreni olmuştu. Biz neden gitmedik bizi de goturselerdi demiştim. Senin gibileri almıyorlar demişti. Sonrasında şarkı açtığımda da sürekli sen şarkı açma falan derdi. Üç beş yakın arkadaşım vardı. Kardeş gibiydik hatta. Erkekler çirkinmişim gibi davranırlardı. Açık açık söylemezler di ama hissederdim. Hocalarım da benden nefret ederdi. Üzerlerine yürüyüp bir hocayı ağlatmışlardı hatta. Ben de arkadaşlarımı durdurmak istemiştim. Sonrasında bizi konuştuğumuz için sınıf öğretmenimize söylemişti. Annemler zaten çok katı ebeveynlerdi. Hiç nazlı büyümedim. Üniversitede de böyleyim. Neden böyleler? Geçen bir kız önümde dururken yanlışlıkla elim çarptı hemen kavga etmeye çalıştı. Bir yerden sonra sustum kavga çıkmasın diye. Ama hala bana konuşmaya devam etmişti. Özür dilemiştim. Ama dilemedin demişti. Herkes nede düşman?
Kimse bana değer vermiyor?
Cevapla