Hindistan'da bir dönem vergi olarak "meme vergisi" alınması hakkında ne düşünüyorsunuz?

“meme vergisi” sistemi, britanya tarafından yönetilen hindistan’da var olan 550 yerel-özerk devletten birinde, içlerindeki en eskilerinden biri olan travancore eyaleti’nin kralı tarafından toplanırdı.
Bu sisteme göre alt kastlardan gelen kadınların memelerini kapatmalarına şartlı izin verilirdi. eğer memelerini kapatmak isterlerse vergi ödemeleri gerekirdi.
kralın memurları kapı kapı dolaşarak bu meme vergisini ergenlik çağını geçmiş alt kasta mensup kadınlardan toplarlardı. lakin toplanan vergi miktarı memelerin büyüklüğüne bağlıydı. bu nedenle de vergi tahsildarı, çıplak elle dokunarak memeleri inceler ve büyüklüğüne bağlı olarak vergiyi hesaplardı (bu durumun art niyetli kişilerce nasıl suistimal edildiğini hesaba katmak gerek).

esasında bu vergi tahsilatının amacı sadece alt kastları aşağılamaktı (ya da başka bir ifadeyle alt astlara karşı egemenliği pekiştirmek). sisteme göre üst sınıftan kadınların memeleri kapatmalarına izin verilir ama bu izin alt kastlara verilmezdi. esasında bu durum, bir kişinin sosyal statüsünün kendi kastına göre belirlendiği zamanlarda vuku buluyordu. şartlar, kişinin statüsünün, giyim tarzından anlaşılması gerektiriyordu.

hindistan’ın kerala kentindeki cinsiyet ekolojisi çalışmalarıyla bilinen dr. sheeba km’nin söylediği gibi: “göğüs vergisinin amacı kast yapısını korumaktan başka bir şey değildi. zira giyinmek; zenginlik ve refahın bir işareti olarak görülüyordu. yoksullar ve alt-kastların ise buna hakkı yoktu.”

bu vergi ise aslında bir istisna değildi. zira yazar samuel mateer, ‘travancore’da yerli yaşam’ adlı kitabında, ilkel devlet tarafından sadece alt kastlara uygulanan yaklaşık 110 ek verginin varlığın söz etmektedir. nihayetinde üst kastlar gelişirken alt kastların daima merdivenin en alt basamağında kalmasını sağlayan sistem içinde “meme vergisi”, bu ek vergilerin en kötülerinden biriydi.

alt kastların isyanı
bu haliyle uygulanan meme vergisi ise sürekli bir adaletsizlik yaratmıştı. bu adaletsizlik ise karşı bir hoşnutsuzluk ortaya çıkardı. 1859 yılında yaşanan bir hadise ise hoşnutsuzluğu isyana çevirdi.
yaşanan hadise şuydu; iki alt kast kadını, üst vücut kıyafetleri giydiği için travancore yetkilileri tarafından kamuoyunda çırılçıplak soyularak cezalandırıldı. yetkililer soyulmanın ardından ayrıca alt kastlara ders olarak herkesin önünde bu iki kadını asarak idam ettiler.

bu adaletsizliği kesin olarak durdurmaya karar veren nangeli adında cesur bir kadın, “yeter” dedi. nangeli, bu verginin kurbanlarından biri olan kerala’daki ezhava kastına mensuptu.