Aile & Toplum

Icimi anlattım. kimse bakmayacak biliyorum ama olsun?

Hayatın adaletsiz olduğunu anladığımda 6 yaşındaydım. Neden bunlar bizim başımıza geliyordu ki? Neden böyle bir çocuktum? Bilmiyordum. Bildiğim şeyler ise küçüklükten beri babamın bize çektirdiği ve halen de devam ettiği eziyetler, genel ailemizin hepsinden 6 yaşında çekmeye başladığım zorbalık psikolojik baskı ve dahası. Ne yaptım peki... hiç sadece şımarık bir çocuktum. Babam annemi gözümüzün önünde dövüyor babamın tarafi evimize kotu nazarlar ya da büyü gibi şeyler yapmaya çalışıyordu. Gereksiz bir sebepten Babam annemle tartışmaya giriyordu onu dövüyor bir yandan da son süratle eve gidiyorduk. Her an birine çarpıp olebilirdik. Ve bagirislar icinde ağlayarak eve giderdik 6 yaşında. Keske o zaman ölseymiştim. Zaman hayatıma sadece yeni zorluklar ekledi. Ve tabii birde daha bilinçli olup herseyin farkına varmayi da. Bu en büyük acılardan birisi sadece. Teyzem yengem kuzenlerim ben onlari cok severken tüm masumluğu ile onlara gitmek isterken onlar annemler yanimda yokken beni yere iteklediler. bana ıyy dediler yüzüme bakarak. Burnum kanadigi için. Bunu yapan çocukta degil haa yengemin ta kendisi. Okulda bir kız boğazları ve yere attı beni ağlamadım gulsum geçtim korkuyordum cunku. Ogretmenim tokat attı defalarca siddet uyguladı aileme bir kez bile söylemedim. Cunku benim arkamda kimse yoktu ki. Lisede sadece uzaktan sevdiğim birine itiraf ettim ve sadece seveceğimi söyledim yani ondan bir beklentim yoktu. Ama o tam tersi bana cok fazla ümit verip baska bir kız ile çıkıyormuş. Herkes bana sen çirkinsin o sana barklı ya gibi şeyler dediler. Hep mutlu etmeye çalıştım ve hep kotu sözlere maruz kaldım. Sucum ne hiç. Notlarım iyi değildi sağlığım da. Psikolojik ilaçlar kullandım kullaniyorumda ve Şu an 12 yaşımdan beri okb hastasıyım basit gibi görünmeye cok zor. Hep belki bu kötülüklerin sonunda iyi bir hayatim olur dedim ama olmadı. Hep aski aradim cunku birine bağlanırsa cok severdim olmadı. Sağlığım desen yok ailem desen kavga gürültü dersler desem anksiyetem var ve gidemiyorum denedim savaştım ama yapamadım maddiyat desen Babam bize para vermez versene genelde hep kısıtlar ve kendisine hep iyi şeyler alir. Intihar etmeyi denedim yapamadım kendime zarar verdim bırakmaya çalıştım dünya cok adaletsiz. Okb olduğum için mi bilmiyorum bir insan her gece ölmeyi isteyip ayni zamanda da ölmekten delicesine korkabilirmi evet korkuyorum. Olumcul hastalıklardan da korkuyorum. Ama ölmek de istiyorum. Hayat adaletsiz kötüler kazanır ve iyiler kaybeder. Yanılmadım keske yanilsaydim
Icimi anlattım. kimse bakmayacak biliyorum ama olsun?
Cevapla
Lise Soruları Babalık Soruları Çocuk Soruları