Erkeklerden korkuyorum nasıl aşabilirim?

çok büyük bir korku değil ama sürekli ihtimaller aklımın bir köşesinden geçiyor. onun dışında sadece benim farkettiğim beraber yaşayan insanların anlamadığı bir şey. belki küçük ben büyütüyorum gözümde.

hemcinslerime karşı da aynı güvensizliği bulunduruyorum ama nispeten daha az. bizzat hiçbir şey yaşamadım sadece şahit oldum. belki onlar tetikliyordur.

genel olarak korkuyorum diyorum ya nişanlımdan bile babamdan bile.

insanları tanıyamamaktan ya da içlerindeki şizofrene denk gelmekten korkuyorum. yoksa ben de biliyorum.

pardon?

psikoloji öğrencisiyim.

keşke yorum atmak için yorum atmasan. ve hassasiyetimden birazcık anlasan. sen bu yorumu yapınca hiçbir şey değişmedi biliyor musun?

bir şey söylemiyorum. yazık kafana.

ben en azından sorunumun farkındayım. ve psikolojik olduğunu biliyorum. ama şey çok acı sen bunun farkında bile değilsin. ve hakaret etmeyi marifet zannediyorsun çok yazık.

işte şununla şuraya şu yoldan gidersem ne olur babamla yanlız kalmamalıyım tarzı korkular.

farkındayım abarttığımın zaten ama engel olamıyorum.