Evde kaldım diye üzülenlere bir tavsiyeniz var mı?

Evde kalmak değil de hayırlı bir kısmet çıkmamış kişiler demek daha yapıcı olur diye düşünüyorum. İnsanların evlenememesinin bir çok nedeni var birincisi aile.. Evi olmayana kız vermiyor bazı aileler. Ben kızımı kirada oturtmam diyor. Evi olan birini bekliyor. E şimdi evi olmayan biri gelmeyince olan kızın yaşına oluyor. İkincisi Alevî-sunni mezhep farkları mesela ben kızın biriyle yeni tanıştım ilk başlarda o da hevesliydi. Beni tanımaya çalışıyor du. Sünni olduğumu öğrendi olmaz dedi babam vermez dedi bizde aleviden başkasına kız verilmez dedi, başlamadan bitirdi. İkinci mesele ki bu en önemlisi bizler kolay kolay beğenmiyoruz kimseyi. Yok bunun göbeği var, yok boyu kısa, yok dişinin arasında maydanoz gördüm 😀 yani böyle kaşının üstünde göz var diye diye mükemmeli arıyoruz, e o mükemmel gelmeyince de evde kaldım ben hiç evlenemicem galiba endişesi başlıyor. BU seferde yaş 35-40 arasına gelince diyor. ki insan, kim gelse razıyım artık kusurlarıyla kabul edecem diyor. Ama gelmediği zaman da keşke o karşıma çıkan kişilerden birini kabul etseydim diye dövünuyoruz Yani velhasıl kelam bazen aileler yüzünden ama çoğunlukla bizim tercih etmemeyi tercih etmemiz yüzünden bekarız. O yüzden biri çıkarsa karşımıza bazı kusurlarıyla birlikte kabul etmeyi öğrenmek gerekiyor. Çünkü kimse 4 dörtlük değil.

Merhaba.
Öncelikle şunu bilmelerini isterim ; Hayatın her bir alanın da mücadele var evde işte sokakta aklına neresi geliyor, ise orada insanın olduğu yerde mücadele mutlaka olur ekmeği de, ağzımıza alıyoruz çiğnediğimiz zaman midemize gidiyor bakın bu bile bir çaba gerektiriyor, nihayetin de dik durarak yaşamaya devam etmeliler sabırlarını korumaya özen göstersinler, güzellikler zorluklara göğüs gerdikten sonra ortaya çıkar bunun farkında olsunlar, kendilerine olan inancı güveni kaybetmesinler en çok kendilerine ihtiyacı olacaklarını bilsinler, sımsıkı sarılsınlar kendilerine yaşama sevinçleri ile kaldıkları yerden devam etsinler umutlarını yitirmesinler, karamsar olmasınlar gönül işleri tam anlamıyla kısmet ve şunu unutmasınlar nar tanelerini tek tek kabuğuna yerleştiren yaradan, yarattığı insanı da hangi gönüle yerleştireceğini iyi bilir hakların da hayırlısı olsun kendinize iyi bakın sağlıcakla kalın, en güzele emanet olun.
Kaç gün, kaç ay, kaç yıl
geçmiş olursa olsun;
Araya ne girmiş olursa olsun
seviyorsa mutlaka kendiliğinden
gelecektir yaşamına. Olmaması
gerekiyorsa sen istediğin kadar
uğraşsanda olmaz. Olması
gerekiyorsa ve kaderinde varsa
istediğin kadar kaç, yine gelip
seni bulacaktır…

Bence insan evlenip şiddet hakaret küfür aşağılanma göreceğine evinde mutlu huzurlu prenses gibi yaşasa daha iyi inanın böylesi belkide daha iyidir, evde anneniz babanız kardeşleriniz ablaların olsun size el üstünde tutuyordur haksız mıyım? evlilikler bazen dışardan göründüğü gibi değildir bunu bilesiniz dışarıya mutlu bir portre çizerler ama gel gör ki belki de evde huzurları hiç yoktur, yok eğer konu cinsellikse insan bunu mastürbasyon yaparak geçiştirir haksız mıyım?

Evlilik bir zorunluluk değildir. Aynı şekilde çocuk sahibi olmak da. Topluma bir birey kazandırma düşüncesini tetikleyen şey zorunluluk olamaz. Umarım insanların senin için ne istediğini bir kenara bırakır ve kendi isteklerine odaklanırsın.