Merhaba herkese..🌺Bu görseli çok sevdim ve o kadar güldüm ki ilk kez görsele göre soru soruyorum arkadaşlar. Ki zaten bu soruyu düşünüyordum. İsabet oldu.😊👍
Oh tam benlik soru. Hayatım bunlarda geçti, bir halta yaradıkları yok. Akıl sağlığını düşünmek, bunun üstünde çalışmak çok önemli olsa da şu anki psikoloji ve psikiyatri bu amaçla var olan şeyler değil. Mesela depresyonu sadece kimyasallardan oluşan bir şey olarak görüyorlar, bunu ilaçla çözmeye çalışıyorlar. İlacın kendinin etkileri zaten kötü, ve bunun böyle olmasının tek nedeni bu iğrenç sistem yüzünden doğal olarak depresyona giren insanları yeniden üretken ve itaatkar işçilere çevirmek. Bunun psikoloji tarafında da CBT var, basitçe "Dünya bozuk değil sen yanlış bakıyorsun" gibi bir yöntem uyguluyorlar.
Daha kötüsü neurodivergent bireylere davranma şekilleri. ADHD olan (hiç sevmediğim bir tanımlama ama basitçe böyle diyebilirim) insanlara anfetamin verip salıyorlar, otistik bireyleri düşündüğünü söyleyenler bile aşırı aşağılayıcı davranıyor, zararsız olduğu halde daha güçlü durumları olan insanları (şizofreni gibi) şeytanlaştırıp rızasız bir şekilde hastaneye tıkıp ilaçla uyuşturuyorlar.
3 kez gittim tedavimi yarıda kesip kaçtım ve deli olmadığıma kanaat getirdim , sıkıntı insanlarda ki bemi delirtiyorlar ben neden kendime işkence yaratıp o ilaçlarla halüsinasyonlar göreyim? Yan etkilerini görür görmez kestim şu an normalim çünkü insanları takmamam gerektiğini anladım
Gittim 21 yaşımdan beridir gidiyorum agorafobiden dolayı ancak arif verimli dışındaki hiçbir doktor beni evden çıkaramadı. Şimdi dışarı çıkabilmeye başlıyorum ama çocukluk travmaları ele geçirdi beni. Yabancı vatandaşlığımı kullanarak ötenaziye başvurmamak için yüksek gayret sarfediyorum bakalım arif bey bu konuya da iyi gelebilecek mi.
Görsel çok güzel gerçekten tam sektöre dönmüş psikoloji sektörünü anlatıyor.
Bir psikoterapi mağdurunun anıları isimli kitabı da okumanızı öneririm görsel ile çok bağlantılı
Henüz gitmedim ama bence ihtiyaç olsun olmasın herkes gitmeli. Kişinin kendisini daha iyi tanıyabileceğini düşünüyorum. Günlük hayatta genelde gerçeklerden kaçma ya da erteleme eğiliminde oluyoruz. Psikologun soruları ve analizleri insanı düşündürüyor ve yanıtlar aratıyor. Giden arkadaşlarımı her dinlediğimde ben de gitmeliyim hissine kapılıyorum. Ayrıca kişi sorunları kendisi çözemeyebilir de, yardım ve destek almak başarısızlık değildir, aksine çözüm için gerekli ve cesur bir adım atmaktır.
Yıllar önce gitmiştim. Hayatımda zor bir dönemden geçiyordum ve uzman birinin desteğine ihtiyacım vardı. Çok da iyi geldi. İhtiyacım olduğu an yine seve seve giderim.
Tabii ki gittim. Bence artık gitmemek anormal, sonuçta kimsenin hayatı dört dörtlük değil, çoğu insan yorgun ve bezmiş durumda. Bu süreçlerinde destek almak makul ve mantıklı.
Evet her ikisine de gitmiştim fakat yine kendim buldum çözümü. Elbette faydası olmuştur ama insanın bir şeyleri kendisinin çözmesi gerekiyor ya da çabalaması gerekiyor. Onlar sadece buna yardım edem kişiler.
Sorunlarımı kendim çözmeyi yeğliyorum. Ama bazen yük çok ağır olabiliyor, psikiyatriye güvenmiyorum da diyemem. Ben bir kez gittim, 60 dakikalık seansta 1 dakikasında söylediği şeyler farklı açıdan bakmamı sağladı. Bu yeterli.
eski sevgilim psikolog du :) hatta arada takilirdım ben senin musterin ( hasta ) degilim benimle ugrasma derdim :) bu arada musteri dendiginde cokda kizardı :)
Bir 10 seans gittim herhalde. Sevgili psikoloğum geçen hafta ücret artışı mesajı atmış görseli görünce aklıma o geldi. Sanırım artık biraz daha seyrekleşecek görüşmeler.
Küçükken çok yaramaz bir çocuktum aileme bunu psikologa götürün bir sorun olmadigina dair bir şey yazip yollasinlar ya da bu çocuğu okuldan atacağiz demişlerdi iki hafta devlet Hastanesinde bekledim durdum millet o kadar çoktu ki fişi bir türlü kesemiyordum ya da fisi almaya yetişemiyordum öyle öyle psiklologa gidemedim.