Üvey annem beni evde istemiyor ama babam birtürlü beni anlamıyor?

Annem beni doğururken vefat etmis babamla üvey annemle kalıyorum 5 yaşından sonra bana hep o baktı ama küçükkende bana durup dururken haraket ettiğini bağırıp çağırdığını hatırlıyorum. Aynı evdeyiz ama bana düşman gibi kahvaltı hazırlar beni asla çağırmaz yemeklere oturmamı istemez hep babam oturtur sofraya beni eve arkadaşlarım geliyo rezil ediyo azarlıyo beni onların yanında. bugün kavga ettik mesela benim üniversite için şehirdısına gitmemi istiyodu ama babam beni özel üniversiteye yazdırınca o günden beri morali bozuk bugün de "şehirdışınadefolup gitseydin keşke başıma kaldın burada bıktım senden" dedi ama babama anlatamıyorum öyle demek istememiştir o seni seviyo o sana baktı öyle böyle beni anlamıyo ağlamaktan bıktım nefret ediyorum ikisinden de napmalıyım?