Başkanlık sisteminin olumlu ve olumsuz yönleri nedir ve tam olarak ne işe yarar?

Şimdi kanun taslagındaki maddeler dışardan bakarsan çok masum görünüyor , meclis yasa çıkarıyor başkan onaylıyor veya kanun hükmünde kararname çıkarıyor yasa yoksa iyi hoş güzel. Diğer yandan ele alırsak meclisin 2/3 ü akp nin elinde , yasalar dolayısıyla kendi istedikleri gibi çıkarılabilicek. Başkanı yargılamak için 2/3 gibi bir cogunluk gerek bu ne demek nerdeyse imkansız gibi birşey. Başkan isterse secimleri yenileyebiliyor aynı sekilde meclis de öyle fakat bu sistemde kuvvetler kesin ayrıldıgı için başkan pek sorumluluu olmuyor. O yokken yerine vekil atanabiliyor kac kisi veya kim atanacak bir şart belirtilmemiş. Kamu kişilerini artık cb atamasını yapıyor torpişe buyrun , yasada eksikler varsa khk cıkarma yetkisi var cb nın e yasa yeni olucagına göre haliyle bu yetkinin ucu acık demektir. Öte yandan her türlü halk oylamasına gidilebilme yolu istedikleri yasaları daha kolay uygulatmanın önünü acıcakÇünkü güvenoyu ile düşürülme kalkıyor halk referandumu oldugu için. PArtili bir cumhurbaşkanı oluyor yani tayyip amca akp nin başını temsil ediyor yine artık fiili olarak... cok uzun ama hayırlı değil.

Başkanlık sisteminin avantajları:

Doğrudan yetki — başkanlık sisteminde başkan doğrudan halk tarafından seçilir. Bazılarına göre bu; devlet başkanının gücünü dolaylı yollardan göreve getirilen liderlere kıyasla daha meşru kılar. ABD'de devlet başkanı halk oylamasından hemen sonra toplanan Seçiciler kurulu tarafından seçilir.
Kuvvetler ayrılığı — Başkanlık sisteminde başkanlık ve yasama meclisi iki paralel yapı olarak işlev görür. Bu sistemin destekçilerine göre; böylelikle her iki birim birbirini karşılıklı olarak denetleyerek suistimalin ve makamın kötüye kullanılmasının önüne geçilmiş olur.
Hızlı karar mekanizması — Güçlü yetkilerle donatılmış bir başkan değişiklikleri ivedilikle işleme koyar. Fakat bunun yanında bazılarına göre kuvvetler ayrılığı sistemi yavaşlatır.
İstikrar — Sabit bir görev süresi olan devlet başkanı her an değişebilecek bir başbakana kıyasla daha istikrarlı bir ortam temin edebilir.

Eleştiriler:

Otoriter rejime olan eğilim — bazı siyaset bilimciler başkanlık sisteminin anayasal olarak stabil olmadığını söyler. Fred Riggs gibi bazı siyaset bilimcilere göre başkanlık sistemine geçmeye çalışan hemen hemen her ülkede bu sistem otoriter rejime dönüşmüştür. Dana D. Nelson 2008 yılında yayınlanan Bad for Democracy kitabında ABD'deki başkanlık sisteminin aslında demokratik olmadığını iddia eder.
Kuvvetler ayrılığı — başkanlık sisteminde başkan ve yasama meclisi iki paralel yapı şeklinde çalışır. Eleştirmenler bu durumun istenmeyen siyasi çıkmazlara neden olacağını ve başkan ve yasama meclisinin birbirlerini suçlamalarına sebep olacağını söylerler.
Liderlik değişiminde engeller — devlet başkanı görev süresi dolmadan görevinden alınamaz. Eleştirmenler bunu çok büyük bir sorun olarak görürler.
Ülkelerin siyasi geleneklerine göre farklılıklar — bazı siyaset bilimcilere göre başkanlık sisteminin tamamen kendisine özgü şartları olan ABD dışında, istikrarlı bir demokrasi yarattığı görülmemektedir.