Aile bireylerinizle iyi anlaşıyor musunuz?

Özellikle çekirdek ailemle olan ilişkilerim çok iyi. Aile içinde illa çürük elmalar da mevcut tabi.
Bir gün bana öğüt veren ve aslında zerre iyiliğimi düşünmediğini bildiğim bir büyüğüme şöyle söyledim :
Bugün ki mutluluğumu sana borçluyum. Hani şu konuda şunları söylemiştin ya onları tek tek uyguladım. Gerek maddi gerek manevi çok kár elde ettim. Sana ne kadar teşekkür etsem azdır, iyi ki varsın.
Karşımda o an ki surat ifadesi nasıl oldu dersiniz? Mutsuz ve öfkeli tabiki!
O günden sonra bana hiç öğüt vermedi hatta bir çok kez yanlış yönlendirmeler de dahi bulundu.
Başta öğüt vermeye olan düşkünlüğü O söylediklerini uygulamayacağıma olan inancıydı. Böylelikle beni iyi bir insan olduğuna dair kandırabilecekti ve tabiki ego tatmini de yanında eşantiyon olacaktı))
İnsanları analiz etmeye kendimden başladım. İnsan kendi iki yüzlülükleri ile yüzleştiği oranda diğer insanların iki yüzlülüklerini anlayabiliyor. Kendini kandıramayanı kimse kandıramıyor. O kadar çok yalanla yüzleştim ki. Meğer hiçbiri benim gerçek doğrum değilmiş.
Gönlümün ısınmadığı insanları test ederim ve hiç haksız çıkmam. Fakat ısındığım insanlar gönlümden onay almışlardır zaten. Hiç gerek duymam ve sevdiğimi belli ederim.
Kendi kendine konuşunca deli diyorlar, arada yazayımda hiç olmazsa bir kaç kişiye bakış açısı olsun diyorum işte, ne yapayım?😊

12 yıldır ailemden ayrı yaşıyorum. Üniversite serüveni ile başladı, yurtdışına kadar gitti. Bu yıla kadar her tatile gittiğimde eve, bir takışma yaşardık. Asiydim. Maximum bir kaç gün keyifli geçiyordu onlarla, sonrası batıyordu. Özlem duygusunu pek hissetmezdim. Tatillerde bile gelmek istemezdim. Türlü bahaneler atar tatillere gider uçar kaçardım.

Ama bu yıl; Öyle özlüyorum ki neden bilmiyorum. Yazın 3 ayı onlarla beraber geçirdim ( ilk defa bu kadar uzun). Meğer ben ne çok büyümüşüm. En ufak sorun yaşamadık. Çok huzurluydum orada. İçimde öyle bir his var ki; herşeyi bırakıp gidip o salonun kanepesinde oturmak öylece, anneme yemek temizlik yaparken yardım etmek, babamın yüzünü güldürmek, kardeşimle derin muhabbetlere dalmak, ömür boyu evden çıkmamak bana hiç koymaz gibi geliyor.

evet badem ailemi ço kseviyorum çok şanslı bir aileden geliyorum ve bunun için çok şükrederim