Anne baba yönünden şanslı birisi misinizdir?

annem konusunda şikayetçi değilim. psikolojik sıkıntıları olsa da bu onun suçu değil babamın suçu. baba konusu şanssızlık. daha ben doğmadan annemi anne evine yollamış karakter siz birisi. anannemler ikna edip kendi evlerine babamı almışlar ama babam doğum zamanında kaçmış kendisi. annem doğuma bebek babası olmadan gidip tek ebeveyn dönmüş. ve 8 ay da böyle sürmüş. bebek bakmak zor geliyor diye 2 çocuğunu terk etmiş ve parasını da anannemden almış taksi tutup götüreceğim diye. annanem de cahil bilmiyor ambulans çağırabileceğini. 8 ay sonra dönmüş keşke dönmeseydi ortalama 1 ay sonra benim ağır rahatsızlıklarım çıkmış özel ve normalde yazılmayan ilaç kullanmak zorunda olduğum için polis kontrolünde verilip her gün ilaç miktarına bakılıyormuş. babam tabi ilacı alabilmeye bile yardım etmemiş yine. annem bi ara anısı olur diye bir kutuyu çantaya koymuş orada tutuyormuş o kutunun eksikliğini polisler fark etmiş herhalde işe filan gittiyse babannem filan bakıyordu galiba annemin yokluğunda baya olay çıkmış babam annemle muhattap olmak istemediği için anneme hiç sormamış bile onun yerine birkaç gün hapiste yatmayı göze almış. büyüdük ayrıldılar uğraşla iftirayla yalanla dolanla bizi babamlar aldı. babam babannem benden nefter ederdi annem hatırlatıyormuşum kız çocuk olduğum için. zaten biz büyüyorken de hep anne evine gönderir parasını toplayıp birikim yaptığını gördükçe geri getirir en fazla bir ay içinde parayı yer geri gönderirdi. beni aç bırakırlardı babam babannem, hastalanırsam hastaneye götürmez sopalarla soba maşalarıyla döverlerdi ne hakla hasta olursun diye, evde kapalı büyüdüm dışarı abim markete göndermediği sürece çıkmam yasaktı o da 5 dk dolmadan dönme şartıyla. arkadaş edinmem bile yasaktı. ben baba evinden çıkana kadar en sevdiğim tatlıyı baklava sanardım mesela. bayramlar için babannem 2 tepsi yapardı misafir gelirse kesin yetsin diye. kalanları da yemem serbestti atılmasın diye. ben karnımı doyuruyor diye baklavaya aşık büyüdüm. şimdilerde hiç yemem. evde duş almam bile yasak bazen uyuyorum diye bile dövülürdüm geceleri. bazen uykuya dalamadım diye dövülürdüm bu yüzden de çoğunlukla uyumuş rolu yapardım. yeni kıyafetim olduğunda bazen babannem kıyafetlerimi keserdi. bazen hiç düzgün kıyafetim yok diye görüp arkadaşlarım bunları giymiyorum al senin olsun derdi eve getirdim diye dayak yerdim. bi ara mesela arkadaşlarla pazara çıktık normalde bana okul yasak bu kuralı sürekli çiğneneme rağmen bi de üstüne okuldan çıkıp gezmem büyük olay bi de mandalina aldılar yendi kaldı bana verdiler en az 2 kilo vardı ben o mandalinayı eve götüremedim beni ölümüne döveceklerini bildiğim için. çünkü ben bi yiyecek buldum ve onlara göre bi de utanmadan getirip gösteriyorum onlara bunu. o kadar saçma sebeplerden baygın halde kalacak durumlarım oldu ki çoğu da abimin onların gözünün önünde yaptığı şeylerden benim suçlu görülmemdi. abim canı sıkılıp sataşsa ailecek döverlerdi ve abim de bu duruma o kadar alışmıştı ki bu ona eylenceli geliyordu gülüyordu karşımda. bi kere abim 17 yaşında babamdan ilk defa kendi suçu yüzünden tokat yedi. canım sıkılıyor ben sana sataşacağım diye de açıkladı. illa dövüşeceğiz diye başladı çığlık çığlığa bağırmaya. ben de o ortamda ses çıkartamaz şekilde yetişmişim tamam bile diyemedim. babam geldi tokat attı abime sonra ben ağzımı bile açmamışken senin yüzünden dedi dövüp baygına yakın bıraktı. babannem tokat sesini duydu o da dövmeye başladı o ara ben tamamiyle gittim sesleri duyuyorum sadece abim iki kere geldi diye hatırlıyorum. babam ne zaman gitti bilmiyorum ama olanı seyredip gitttiği açık. ben bi ayıldım hafif süründüm babannem sen niye yerdesin diye dövdü sonra titriyorum diye üstümüze kalmasın biz yokken ölmüş diye sanılsın diye abimin kolundan tutup çabuk ol çıkalım hemen dedi koşarak kaçtı. ne kadar süre sonra geldiler bilmiyorum tam gözlerim açıldı daha ayağa kalkacak kadar düzelmeden babannemle abim geldi babannem nasıl ağı yakıyor gözleri doluyor öfff ya bu ölmemiş diye. o ara herhalde sinirine babamı çağırdı. babam kapıdan girdiğinde elinde kalın sopa vardı sen ne hakla yerde yatarsın ev işi yapmazsın bu kadar zaman diye sopayla vura vura kaldırdı ama bıraksa vurmasa düşerim o kadar halsizim. dakikalarca mutfağa götütüp odunla dövdü 6 7 ay sadece morluğu geçmedi. ama sabahında ayrıldım o evden. zaten birkaç gündür babannem bana eskortluk yapmayı kabul ettirmeye çalışıyordu ikisi fazla geldi. anneme gittim şikayetçi olduk mahkeme olsa bile hiçbiri bir kuruş ceza almadı. abim de 18ine 1 ay kala olay oldu diye yırttı. mahkemeye babannem abim hiç gelmedi. babamı bi ara afeetmiştim ben iletişime geçtim benim oğlumu elimden aldı çocuğumu kaçırdı. bana ahlak konusundan her türlü iftiralar attı işe girdim işten attırdı. şu anki eşimi de uğraştı attırmaya. abimle birlik olup beni iftirayla hapse attırmaya çalıştı. ben hiç iletişim bile kurmazken beni sadece rahatsız etmek için eşini evini bırakıp burada kaldığım ilçede kaldı benimle uğraştı. ben şu an sadece 1,5 yıldır babamın zorbalığını karakter sizliğini çekmiyorum. şu an peşimi bıraktı. ama benim bir kız çocuğum olduğunu bilse yine peşime düşer ve oğluma yaptığı gibi sadece elimden almak için uğraşmaz. öldürmek isteyeceğine eminim. hiçbir şekilde kız torun kabul etmeyeceğini biliyorum. şu an rahatız ama ne zaman öğrenip de tekrar peşime düşer bilmiyorum. bu konu yüzünden babamın bir an önce ölüp de bize sıkıntı yaşatma ihtimali tamamen bitsin diye sürekli dua ediyorum

Hiç şanslı değilim. Sürekli kızıyla gerçek bir anne gibi ilgilenen, sevgi, ilgi gösteren annelere ve babalara imreniyorum ve daha 18 yaşındayım

Hayır değilim. Benim en zor ve kötü hikayem onlar yüzünden yazıldı ve baş rolünü ben oyandım