Okulda hiç arkadaşım yok?

8 yıllık arkadaşımla aynı sınıftayım. İlk gün çaresizlikten benle oturdu. Sonra başka birinin yanına geçti, sıra arkadaşım yok. Okulumuz çok kalabalık olduğu için teneffüslerde veya öğle arasında dışarı çıkamıyorum, öğretmenler sınıf havalansın diye çıkın deyince boş boş okul etrafından bir amacım varmış gibi utanarak 4 tur atıyorum. 5 buçuk saat sıkılarak oturmaktan sırtım, bacaklarım ağrıyor. Görünüşümden dolayı mı böyle olduğunu çokça düşündüm. Saçlarım kabarık ve kıvırcık. Bir kız bana hayattan bıkmış gibisin dedi. Ailemdende çokça duyuyorum, öyle çünkü. Şimdi diyebilirsiniz. Daha okul başlayalı 2 gün oldu falan. Hayır. ben hep böyle olacağını biliyorum, zamana değil olaylara bakıp yazın. Ailemden dolayı kısıtlandığım için hep birilerine bağlı olarak yaşadım. Önümde biri varsa onun gittiği yöne gideceğimden korkar, başka yollardan gideceğim yere giderim. Herkes bana garipmişim gibi bakdığını hissedebiliyorum. Ne yapabilirim?
Okulda hiç arkadaşım yok?
Cevapla