Sizin de içiniz bir daha hiç göremeyeceğiniz insanların anılarıyla dolu mu?

Göremeyeceğim değil görmek istemediğim insanların bıraktığı hasarlı anılar mevcut fakat zaman geçtikçe fazla anlamsızlaşıyor, hissettiklerim günden güne daha da sönükleşiyor. Var ama sadece var işte, oralarda bir yerlerde ve ara ara gün yüzüne çıkıp yokluyorlar sonra tekrar zihnimin en diplerine gömülüyorlar...

Evet, benim içim görmediğim, göremeyeceğim insanların mutlulukları, hüzünleri, kaygıları, sevinçleri sesleri ile dolu.
Bu insanlar benim iç dünyamın en özel yerindeler.
Yerleri çok ayrı.
Görmesem de ben onlara taa derinlerde yer verdim, yaşatıyor ve hissediyorum.
Ve iyi ki ordalar.
Benim için çok güzel bir şey bu.
💜💜💜

Böyle bir anı sadece rüyamda yaşadım. Kimseye kendimden çok değer vermediğimden 'bir daha asla göremeyeceğim anılar' diye nitelendirmiyorum. Çünkü hayat devam ettiği sürece güzel şeylerle karşılaşma ihtimalimiz vardır.