Bu mümkün mü yoksa ben mi deliriyorum?

Eskiden korkardım yalnız olmaktan. Belki de hiç denemediğimdendir. Ay inanılmaz mutluyum cidden oh be

Valla daha merhaba merhaba bile yok ahsj

Telefon bagımlısıydım gerçekten kopamazdım aylarca kullanmadım bak sana yemin ediyorum böyle bir huzur yok uykum bile düzene girmişti. Şimdi yine lanet olasıcayı elime aldım geceleri baykuş gibiyim duramıyorum illa ekşi mekşi bi şeyler okuyorum pf

Yine fazla sarmaya başladı bi patlama anı gelsin diye bekliyorum “ ay şu gün bırakıyorum” diyince olmuyor ajdj

Bak sana yemin ediyorum hiçbir şekilde düşünmüyordum bırakmayı. Bir sabah yeter dedim iki hafta kafa dinleyeyim kapadım. Baktım iki ay oldu. Ama nasıl rahatım ahsjs bir yerlere cıkınca ailem ulaşamıyordu mecbur yeni hat aldım açtım telefonu😭

2 ay dayanmadım hani 2 hafta dedim 2 ay oldu baktım öyle gidiyo devam yazacaktım yazmayı unutmuşum😂 şimdi saydım tam 7 aymış ahajs ilk zamanlar aileme ulaştı arkadaşlarım açıkça dedim arkadaşsız çok mutluyum beni salın gibisinden 🥺 üzülüyorum aslında insancıldım ve kıramazdım. Kıramaya kıramaya kendimi çok kırdım. Ama şimdi görüşmeye başlasam bunalıcam onu da biliyorum. Sıfır tahammül artık. Eğer o gün telefonu kapamasaydım iletişime geçen insanlara sert gıcık pislik tepkiler verebilirdim ki hiç öyle biri değildim. Şu an mesela cok özlüyorum gerçekten çok ama çook. Yine de biliyorum aynı şeyler olacak çünkü çok bunaldım. Çünkü eşeklik bende ben kendim hariç herkesi düşündüm te anaokulundan beri. İnsanları düşüne düşüne kendimi , dertlerimi , sevdiğim şeyleri boşvermiştim. Çok taviz verdim kendimden. Şimdi kendim için yaşamaya başladım

Yok telefonum var şu an ama arkadaşım yok

Öyle olmuyor gerçekten son zamanlarımı düşünüyorum mesela bir nasılsın napıyorsun mesajı bile deli ediyordu günlerce açmıyordum

Aayneeen🤗