Neden damar müzik dinleriz ki :D

Noropsikolojik baglamda damar muzigin pulmorer alter vasitasi ile aort uzerinden kalp ile beyin arasinda gidip geldigi ortaya atilmistir ki buyuk norologlar bu konu uzerine genis kapsamli akademik konteksler yayimlamislardir.

Efendim damar muzik, insanda norolojik olarak sag beyin lobunun ic korteksindeki seker ve kan dolasiminin kontrolunu saglayan parasterius dokusunun aktivasyonunu deaktive ederek bunyeyi paralize edebilen (narsel hastaligi da dedigimiz) simin salgi bezleri vasitasi ile bir salgi salgilatir. Bu durumda metabolizmada buyuk capli bir invokasyon (yani seker dehidrasyonu) meselesi meydana gelir. Seker ihiyacini saglayamayan bunyede asiri bir sekilde tatli yiyeceklere ya da genel anlamda sekere istek artar ve boylece damar muzigin buradaki olayi devreye girer. Eger damar muzik kalp ile beyinarasindaki venullerde, yani toplardamarlarda dolasimi saglarsa, o zaman beynin orta bolumundeki ic kortekse, yani hareket aktivasyonunun meydana geldigi bolumune kadar ulasir ki nitekim bu kanda oksijenlenmemis partikuller oldugu icin kisinin hareketlerinde sapma ve degisme goruleblir. Bu sapma ve degismeler, kirli kani ister istemez Freudarian kuramlarca disari atma egilimi oldugu icin jilet ve benzeri aygitlarla kendine zarar vererek kani disari atma arzusundan ileri gelir. Kani disariya atabilen -damar muzik magduru- kisi, bir an once uygun kan grubu olan bir donor vasitasi ile yeni kani almali ya da bu sekilde hayati tehlikesi devam edecektir.

Kapilerde ya da kilcal damarlarda tasinan damar muzik, kisiye cok fazla zarar vermemekle beraber tek etkisinin seratonin hormonun salgilanmasinda bir prevensiyona sebep oldugu, cesitli psikiyatrlar ve kardiyoloji uzmanlarinca soylenir. Felaket uctum...

"Babaya selam, damara devam" derler ya aynen öyle..

Genelde efkârlıyımdır; yalnızlığımdan olsa gerek... Nasıl insan kederinden içip kenini dağıtmak ister, bir nevi uyuşturmak, bir anlık da olsa kendinden geçmek ister ya, işte ben de kendimden geçmek için arabesk diye tabir edilen müzikleri dinliyorum; hem de en babasını. Ne yapayım içki, sigara alışkanlığım yok. Eee, bu saatten sonra başlayamam da zaten. Sözleri yazanları düşünüyorum ve diyorum ki bu ıstıraptan bir tek bende yokmuş' ya da ' vay be beterin beteri varmış, adamın derdi benimkinden de öte'. Kendimi avutuyorum aslında. Hani diyor ya Hüseyin Altın 'Senin derdin dert midir, benim derdin yanında.' Dinledikçe gençliğimin tükendiğini daha iyi anlıyorum ama elimden birşey de gelmiyor. Ne zamanı durdurabiliyorum, ne kendime bir eş bulabiliyorum, ne kaderimi değiştirebiliyorum, ne kendime fayda sağlayabiliyorum ne de başkasına hayrım dokunuyor. Ama en iyisi de kimseye bir zararım yok; bazen müziğin sesini açtığımda komşulardan başka... Ve bir de kendime zararım var... Yani işte öyle...