En iyi çocukluk anınız nedir?

Hepsi çok güzeldi. Geceleri annemle uyurdum, saçlarımı hep tarardı öperdi. O an istediğim ne varsa yapardı. İstedim diye gece üçte kalkıp pizza yaptığını hatırlıyorum. Ya da üzgün olduğumda beni neselendirmek için şekilden şekile girerdi. Yalnız büyüttü beni ama hiçbir zaman babamın yokluğunu hissetmedim. Kurslara götürdü sosyal olmamı istedi. Bir şey istediysem on şey yaptı. Hayatinin uzun bir bölümünü bana adadı. Bana bir kere bile psikolojik ya da fiziksel herhangi bir şiddet uygulamadi. En unutamadığim da sekiz yaşındayken tatile babamın yanına gittim. Ve üşütmüştüm boğazım falan şişmişti. Annemle konuşurken anladı tabi ses tonumdan. Altı saatlik yolu çekip sabaha karşı geldi ağlamış gözleri şişmişti belli sadece boğazım şişmişti ama korktu galiba. Babamla tartıştı o gün hastalandigim için. Eve gittiğimizde de iyileşene kadar başımdan ayrılmadı. Yani nazli küçük kızı olarak büyüttü hep. O hastalanmamda aslinda babamın da suçu yoktu. Ben pek söz dinleyen bir çocuk değildim. Kış ayında buzlu su içersem olacağı buydu yani. Kısacası bunu unutamıyorum. Beni benden daha çok düşünen tek kişi ❤️