Bu durumda çözüm mü?

Ne tipsizler seviliyor, ne abazalar değer görüyor, ne karaktersizler el üstünde tutuluyor. Kız çok iyi diyor adam bunu kesin yatağa atmam gerek diye orada burada anlatıyor. Çok kez şahit oldum buna..
Karakterim gerçekten iyi, işimde gayet çok iyi, kaslıyım, kendime bakarım, tarzımda iyi ama yok. Hep rededilen taraftım. Artık kimsede kalmadı. Herkes evlendi sayılır. Sevgilileri görünce üzülüyorum, sürekli üzülüyorum, sürekli midem ağrıyor, sürekli ama sürekli üzgünüm.. hep rededilmek çok yıprattı. Yukarıda dediğim kadar adamlar bile olamadım. Belki yalancı, düzenbaz ve yapmacık olsam seven olurdu bilemiyorum. Adam resmen kardeşim ama seviliyor. Şaka gibi
hayattan komple soğudum. Azrail gelse serefim üstüne yemin ederim al yeter derim.. o kadar üzülüyorum. Öleceğim güne kadar böyle acizce yaşamak dehşet verici benim gibi gururuna düşkün biri için. Yazın insanlar sevgiliyle tatile gidiyor veya yaz olmasada dışarıda çoğu sevgilileriyle veya eşleriyle. Abaza ve nefes alsın yeterci tayfa bile değer görüyor (sizler genelde bunu anlamak istemiyorsunuz) ben onlar kadar bile olamadım... b*k biri bir hayat yaşıyorum resmen.
Sizcre yaşamaya değer mi?
Bu durumda çözüm mü?
Cevapla