Siz olsanız böyle biriyle evlenir miydiniz?

Anlamıyorlar işte. Belki bu gün yarın birşey oldu ayrıldım. Bir birey olarak nasıl ayakta kalacağım? İş yok güç yok mesela onun için bırakmış olacağım. Çok cahilsiniz diyorum " bu yaştan sonra aşk mı yasayacaksin kimi nereden bulacaksın sanki" diye cvp alıyorum. Yani illa birini mi bulmam lazım? Ayrıca ne var yaşımda anlamıyorum. Normal olan benim eminim bundan ama onlardan farkliyim diye uzayliymisim gibi davranıyorlar. Hele o teyzemler, akrabalar... Allah sana sabır versin ne yaptın da nankör evladın oldu diye dolduruyorlar. Birisi de ne kadar güzel ve kaliteli bir birey yetiştirmişsin demiyor.

Vardı öyle biri ve o da aldattı. İyice güvenim sarsıldı insanlara karşı.

Yapmıyorum, direniyorum. Ama olay şu ki bana " madem öyle durma bu evde defol" diyorlar. Ayrı eve çıkmaya kalmıştım onda da " ahlak* siz bu evlenmiştir başka şeyler için yalnız eve çıkıyor söylemleri oldu. Evde mesela yemek vermiyorlar ne bileyim kışın odamda ısıtıcı hicbirsey kullanmam yasak. Kendime birşeyler alıyorum yemek yapmak için o zaman da git kendine bir de gaz sobası al ve ayrıca gaz sistemini de kurdur gibi şeyler 🤣 Hani yaşamama izin vermiyorlar ki.

O evde barindirmayacaklarini bildiğim için yani ayrı evde hiç boşuna masraf yapmıyorum. Gizli bir yer olsun desem dönüp dolaşıp iş yerime zaten gideceğim orada da tüm kendi çevrem. Kuzenler bile var. Yaşadığımız yer Kasaba ve herkes bir birine akraba, tanıdık.

Deneyeceğim ne gerekiyorsa. Teşekkür ederim

Eski sevgilimin yaptıkları yüzünden. Herzamanki gibi kadın cinayetinde bile kadının suçlu bulunması durumu gibi birşey.

Tutmasın, sevmesin neyse de bir de üstüne mahvetmesin. Anneliği ihtiyaç duyduğumda yapmıyor da zorlayınca mi anne olduğunu hatırlıyor. Ayrıca çocuk muyum 27 yaşında ne annesi. Böyle kendisine de söylüyorum. Nankör evlat neydi günahım falan gibi şeyler söylüyor bayılıyor falan, tansiyonu çıkıyor güya. Başını şalla bağlıyor. Teyzeler geliyor matem yeri gibi. Kim öldü diye soruyorum " yazıklar olsun" diyorlar.

Babası çocukken rahmetli olmuş, annesi de kanserden ölmüş 10 yıl kadar sonra. Sonra babam ben çocukken rahmetli oldu, ardından dayım. Annemin psikolojisinin bozuk olması belki de normal ama ben de sonuçta çocuk yaşta babasız kaldım, nişan meselesi, eski sevgilim yaptıkları ve şimdi yaşadıklarım. Yani benim suçum ne ben mi öldürdüm sanki.