Çocuklarımıza ben yaşayamadım o yaşasın deme mantığı doğru mu sizce?

Eşimin kuzeni var. Adam köpek gibi çalışıyor oğlu geziyor. Adamın altında araba yok geçen oğluna araba almış. Duyunca bi şaşırdım abi kendine alsaydın ya dedim oda zaten geldik 45 yaşına ben bu saatten sonra ne yaşayacağım oğlum yaşasın dedi bi durdum düşündüm. Bende öyle çok zengin bi aileden gelmedim kendi yağımızda kavrulurduk benim de çocuğum var. Ama bana garip geliyor bu ben yaşayamadım çocuğum yaşasın. Bahsettiğim abi çocuğu özel üniversiteye verdi iyi eğitim alsın diye ınstagram da görüyorum habire arkadaşlar araba storyleri. Babası eşşek gibi çalışıyor annesi evlere temizliğe gidiyor. Bu arada yanlış anlaşılmasın meslekleri asla küçümsemiyorum. Sizce bu doğru bir yaklaşım mı? Hayatının yarısında 40 ında kendi hayatından vazgeçip çocuğun için çalışmak?