Son zamanlarda dikkatimi çeken olay: gençlerimiz giyime, modaya, görünüme özen gösteriyor ancak bilgi birikim ve hobi edinme konusunda tembellik gösteriyorlar.
Sizce bilgi, birikim önemsiz ama görünüm bizi kurtarır mı? Bu bir sorun teşkil edip, görünümün insan ilişkilerinde ve kişiyi bireysel kariyer yolunda sekteye uğratmaz mı?
Siz de bu durumu yaşayanlardan mısınız? Yoksa çok az bir kitle olarak gördüğüm, kişisel gelişimin yanı sıra görünümü de aksatmayanlardan mısınız?
Katılıyorum dışarıdan iyi gözükmek, sürekli bir akım çıkması ve herkesin o akıma göre giyinmesi, şekilcilik vs çok fazla olmaya başladı. Ama sohbet ederken onun bunun dedikodusunu seviyesiz kelimeler kullanarak yapmaktan başka bir şey de yapmıyorlar çok acı:( Tabi böyle olmayanlar da var ama büyük kesim böyle artık
Çok doğru. Dedikodu yapmayan yok gibi. 3 konu açılıyosa 2 si dedikodu. Diğeri de zaten kendi içlerindeki yarışmalar: şunu aldım, şöyle yapıcam, şu planı yaptım vs. Eğlenmeye ve nefsi doyurmaya yönelik şeyler. Kendisini ve karşısındaki geliştirecek ve buna teşvik edecek şeyler, aktiviteler ve konuşmalar yok gibi bir şey. Çoğunluk böyle yani.
İçi boş kısmına kısmen katılıyorum ama gerçten çok donanımlı bilgili yeni nesil çocuklar da var. Bilgisayardan internetten siyasetten çok anlayanlar da var. Okul aldığımız berbat eğitimin karşılığı olarak bundan daha fazlası beklenemez. En büyüğü 20 yaşında olan nesilden çok devlet büyükleri yargılamak gerekiyor verdikleri eğitimden dolayı.
Bizim nesilde az da olsa bulunan bu kitlenin, yeni nesilde çoğunluğu oluşturuyor ne yazık ki. En başında inanılmaz kötü bir üslupları var, toplu alanlarda dahi çekinmeden ağıza alınmayacak tarzda cümleler kurabiliyorlarken yüzlerinde kızarma dahi olmuyor. Evet hepsi inanılmaz modayı takip ediyor, giyime, kuşama önem hat safhada ve bence çoğu da karşısındaki kişiye bu gözle bakıyor. Yani sevgi kavramlarının olduğuna da inanmıyorum ben. Bilime, araştırmaya, öğrenmeye meraklı bir kesim çok azınlıkta. Bilmiyorum bu ülkeyi onlara emanet olacak olmak benim canımı çok sıkıyor.
Ne yazik ki azimsanmiyacak derecede oyle olmaya meyilli genclerimiz var. Bu konuda bizimde hatalarimiz var tabiki. Bu ornegi genelde veriyorum. Gecmiste salcali ekmek ile buyuyen cocuklar. Simdiki kendi cocuklarina şükür kelimesinin anlamini ögretemiyor. Varsa yoksa sekilcilik pesinde kosuyorlar.