Kafam karışık, sorunlarım var?

Kendimi ondan başkasına yakıştıramıyorum. Ama o beni her an unutabilirmiş gibi geliyor. Bunu bilmek beni üzüyor. Keşke bana daha çok aşık olsa. Bana hep beni düşündüğünü, çok sevdiğini söylüyor. Ama bazı davranışları seven adam davranışı değil gibi. O benim yumuşak karnım, onu reddedemiyorum. Ama ondan bişey yapmasını istediğimde ilk yaptığı reddetmek oluyor.
Çok ciddiyiz, 2 sene içinde evlenmeyi düşünüyoruz. Annesine çok düşkün. Şehrinde kalacağız. Ben doğuda o batıda. Korkuyorum ki evimizde olan biteni direk annesine haber edecek, benim evim annesinin idaresinde olacak. Annesiyle babasıyla tanıştım, kötü insanlar değiller ama ben özgür olmak istiyorum, kafama göre olmak istiyorum. Mühendislik okuyorum, memur olmayı düşünüyorum. O da denizci ama kendi işini yapacak. Muhtemelen ikimizin işleri aynı anda olacak.
Onun ailesi beni kabullenip sevdi benim annem olmaz diyor. Çocuğu tanımak bile istemedi. Annem diyor ki din düşmanı mı içkili mi kumarbaz mı, cani mi, cahil mi ben ne bileyim. Ben sana o kadar emek ettim öğretmen bulsaydın, memur bulsaydın hadi okulundan birini bulsaydın. Denizci herif yemediği bok kalmamıştır diyor. İnanır mısınız onun hakkında ne düşünüyorsa hepsi doğru. Din düşmanı, ırkçı, küfürbaz, içkici, geçmişi ise kirli.(ben de o hayat tarzını benimsesem sorun değil ama ben tam tersiyim) Ama cahil değil mantıklı iş görür, kendini geliştirmiş biridir. Ve bir yakaya çıkmak için çok çabalıyor.

Yani şu engeller öyle canımı sıkıyor ki en güzel yaşlarımız kendimiz dışındakilerin kontrolünde heba oluyor. Örften adetten öyle bıktımki anlatamam.
Benim yerimde olsaydınız siz ne düşünürdünüz?