Böyle bir hayatta yaşamayı nasıl başardım?

Bir sevgilim vardı. Henüz küçüktüm ve ilk sevgilimdi. Çesitli bağımlılıkları vardı fakat bilinçsizdim. Küçüktüm 16 17 yaşlarındaydım. Zamanla öğrendim ve şiddete maruz kaldım. Durup da düsünmeyin kaçsaydın ondan diye. Fakat hayat o kadar basit değil. Ailem ona inanıyordu. Telefonumu alıp beni bir yere kitler geri eve gönderdiğinde annemi arar ve beni hiç görmediğini merak ettiğini söylerdi. Tabiki ailem hep ona inandı. Muhafazakar bir ailenin cocuguydum işler daha da zorlaştı. Şiddet görüyordum daha kötüsü olamaz diye düşünürken oldu. Tecavüze uğradım. Bu kelimeden nefret ediyorum kullananlardan da fakat su an kullanmak zorundayım. Çok kırılgan biriyim o dönemde nasıl hayatta kaldım bilmiyorum. Üstünden 5 yıl geçti. Ilk 4 yılı zehir gibiydi birkaç kez kendimi öldürmeye çalıştım. Velhasıl kelam son 1 yıldır yasadigimi hissediyorum. 6 ay önce biriyle tanıştım ve hayatıma aldım çok mutluyuz. Fakat geçmişi üzerimden atamıyorum her şeye üzülüp darılıyorum keşke beni anlasa üzülme dediğinde üzülmesem ama olmuyor. Eskiden bana zarar verirlerdi şimdi ise ben kendime zarar veriyorum. Ne zaman mutlu olacağım bilmiyorum. Çok kez ölmek için dua ettim fakat olmadı. Yaşarken de kendime zarar veriyorum. Böyle bir hayatta yaşamayı nasıl başardım...