Babalarımızla #KonuşalımArtık! Babalar ve çocuklar daha kaliteli iletişim kurmak için neler yapmalı?

İlk adım konuşmak diyen sevgili lipton. 5 yaşında babam bırakıp gitti. 6. sınıftan beri de ameleliğin de içinde bulunduğu bir sürü iş yaptım. Üniversitede iken çalışıp hep kendim kazandım yurt masrafı dahi herşeyi ben ödedim. Kimseden destek almadan. Ama hiç unutmadığım bir mevlüt günü odamdaki 3 kız arkadaşım da babalarıyla çok güzel konuştular birden bu durum ağrıma gitti benimde yaşayan bir babam var çünkü ama hiç konuşmuyoruz. Kendi babamın numarasını sahibi olduğu nakliyat şirketinin web sayfasından buldum. Aradım alo baba dedim kimsin dedi. Kendi kızının sesini tanıyamadı. Ağladım birden hıçkırıkların arasında da konuşmaya çalıştım. Herkesin babası var benim de var benim babam neden beni aramıyor dedim. Çok istiyorsan sen ara dedi. Arasam konuşabilir miyiz dedim. Hehe dedi. Baba dedim tekrar onu çok özlediğimi söyleyebilmek için. Ne istiyorsun benden para mı dedi. Ben senden ne zaman para istedim ki şimdiye kadar da bu saatten sonra isteyeyim dedim. Tamam tamam deyip ben seni sonra arayacağım dedi ben hala ağlamaya devam ederken. Ve o günden beri hala aramadı. (4 yıl oldu).

Babalar çocuklarını gece yattıklarında gizli gizli gelip öpüp saçlarını sevmeseler, her şeye bağırmasalar ve biraz olsun dinleseler çok daha iyi bir iletişim kurulabilir bence. Devir değişti ve artık çocuğunu öpmek, kokusunu içine çekmek, saçlarını sevmek, sarılmak ayıp değil. Önceden neden ayıp karşılanıyormuş anlamıyorum. Ben evladımı sevmeyeceğim de kimi seveceğim Allah aşkına? Belki eski zamanlarda annesi babası olmayan çocuklar vardır diye dışarıda sevmeyebilirler ama evinde de sizden başka kimse yok. Öp, sarıl, bir kokla ya zor değil. İlla çocuğunun başına bir şey mi gelmesi gerekir? Kıymeti sonradan mı anlaşılmalı?
Benim babam pek konuşmayı sevmez. Bir soru sorduğunda çok geç cevap verir. Babam bazen kuzenlerimle konuşurken aradan birkaç saniye geçtikten sonra konuşuyor, oturup sarılıp güzel güzel konuşuyor. Ben çok üzülüyorum. Bazen doğum günümü kutlarken güzel kelimeler kullanıyor ama yine de beni sevmediği hissine kapılıyorum ve gerçekten çok üzülüyorum...

Babalar biraz sevgilerini gösterse tüm sorun çözülür :')

Çocukların babalarıyla aralarındaki bağın temelinde koruma ve güçlendirme yetilerinin geldiğini düşünüyorum; sert durmalı, olaylara gardıyla yanaşmalı ve çocuğuyla arasındaki mesafesini korumalı diye düşünülüyor ve haliyle babalarımıza yaklaşmakta, duygusal konuşmalar yapmakta çekinebiliyoruz, tabi toplumsal yapımızın da bu duruma etkisi epey fazla. Yine de babaların da insan olduğunu ve anne kadar yakın durabildiğini aklımızdan çıkarmadan dürüst davranalım, birbirimizi anlamaya çalışalım, ortak keyifleri keşfedelim ve tüm samimiyetimizle babalarımızla #KonuşalıkArtık ;)
Tüm babaların ve baba adayların Babalar Günü kutlu olsun <3

Baba ve çocukların sağlıklı bir iletişim kurmalarının yolu birbirlerine saygı gösterip dinlemekten geçiyor bence. Bir de empatiden bence. Çünkü kuşak farklılıkları olduğu için ister istemez farklı düşünebiliyorlar. Bu nedenle empati çok önemli. Empatiyle #KonuşalımArtık <3

Babam 3 ay önce vefat etti ama bu benim ilk babasız geçirdiğim babalar günüm değil. Buradan babalara ve baba adaylarına söylemek istediğim bir kaç cümle var naçizane;
Kız çocukları prensestir, papatyadır. Dallarını kırıp yapraklarını koparmayın. Prensesler savaşçı olmasınlar. Onların bir erkekten aldığı ilk yara olmayın aksine, hep yanında olduğunuzu ve hep onu koruyacağınızı hisettirin. Eşinize ve kızınıza güzel davranın. Kız evladın kaderinin yarısını babası belirler. Babası tarafından güldürülmemiş , sevilmemiş bir kadın hem eksiktir🥀.
Herkes baba olmak zorunda değil ama oluyorsanız da lütfen layığıyla olun.

Bizimki bugün işten gelir gelmez neye sinirlendi bilmiyoruz ama her zaman birşeye sınirlendiginde anneme bağırıyor artık bu benim sinirlerimi çok zorlamaya başladı. Yemeğe karşı bunumu yaptın bumu yenir gibi her seferinde bir bahaneyle anneme karşı hakaret ediyor her zaman alttan alan annem.. annemin sesiz kalması da çok sinir ediyor beni hasta filan deyip susuyor ama sustukça tepemize bindi artık yok babalar günü filan bizde çekildik odamıza oturuyoruz. Öyle eve sinirle giren birisiyle değil konuşmak yüzüne bile bakmam

Bunu kimseye söylemezdim ilk burada yazacağım. Bizim evde yılda 1kere mutlaka büyük bir kavga olurdu. Ben bizimkilerle pek takılmadığım için kavga neyden cıkardı bilemem ama basit konulardan cıkardı... Şiddete giderdi ve ev yıkılırdı hatırladıkca bile kötü oluyorum. Ayak sesleri kulağımda. Bu yüzden de soğudum da soğudum. Babamla pek bir paylaşımım olmadı, kız olduğum için de kavgadan sonra annemin yanında olurdum yapma bosver söylenme diye yalvarırdım daha fazla kavga etmesinler diye ama beni pek dinlemezdi. Yaklasık 17 sene şahit oldum az zaman değil. E tabi durum böyle olunca da ne babalar günü kaldı ne bişey. Zaten oturup düzgünce konusmazdım da.

Her şeyden önce saygıyı göstermek önemli, eğer saygı olmazsa her türlü iletişim kurmak mümkün olmuyor. Karşımızdakinin bir birey olduğunu vede özellikle biz kız evlatları için hayatımıza önem vermelerini isterdim. Ama ne yazık ki biz kız evlatlarına o kadar önem verilmiyor. Neyse sağlık olsun

Babaların ve- kendi adıma konuşacağım- kızların birlikte haftada en az 1 gün geçirmeleri gerekiyor. Birlikte gezmeleri, yemek, alışveriş tarzı aktiviteler yapmaları... Bence burada babaya çok rol düşüyor. Kızının kendisine güvenebileceği, sırlarını, anılarını yeri geldiği zaman dertlerini anlatabilecek biri olmalı bir baba. 'Babam benim ilk aşkımdır.' diyebilmeli bir kız babasından bahsederken. O yüzden babanın bunları yapması önemli ama aynı zaman da çocuğun da babasına güvenmesi gerekiyor, babasının güvenini suistimal etmemesi, ona yalan söylememesi vs. Bence bunlar baba ve kızların iletişimlerini arttırabilir.

Çocuklarını anlamalı empati kurmalı bir zamanlar kendinin de çocuk olduğunu genç olduğunu unutmamalı bir hatasını kızarak söylemek yerine uyararak konuşmalı bir çocuk da babasını üzmeyecek onu kötü duruma düşürmeyecek şekilde haraket etmeli bilmeli ki ailesi hiç bir zaman kötü olmasını istemez zarar gelsin istemez

Güzel bir yazı olmuş kesinlikle aktif ve güzel bir iletişim kurmak bence önemli. Babaların hep zor anlaşılabilecek biri olarak görülmüştür toplumda belki iletişimi zorlaştıran da budur bizim için ama iki tarafında birbirini anlayarak konuşması ve iyi bir iletişim önemli

Kız çocukları için baba kavramı çok özeldir babasının bir şey yapmasına gerek yok sadece sevsin ve belirli saatlerde ilgilensin yeterlidir bir kız çocuğu için, ama tabiki birlikte TV izleye bilir oyunlar oynana bilir , bisiklet sürülebilir , anneye supriz hazırlana bilir. Oje vs yapıla bilir

Aslında her babanın çocuğuyla arasında farklı bir bağ vardır. Anne ne kadar merhamet doluysa babalar da onlar kadar hatta daha fazla merhamet dolu bence. Bizlerle arkadaş gibi oldukları sürece, onlardan korkmak yerine onlardan gizli bir şey yapmamıza neden olmak yerine sevgilerini daha dışa vurarak iletişimi kuvvetlendirebilirler. O yüzden iyiki benim babamsın babacım, bunu görmeyecek olsan da 😄💕

Benim canım babam tam da olması gerektiği gibi bir babaydı, her derdimle ilgilenen, şakalaşan, akşam çay eşliğinde eğlenceli sohbetler eden. Küçükken parka, yüzmeye, patene, Golf oynamaya götüren, her türlü spor aktivitesine beni teşvik eden biriydi.
Binlerce şükür ki bir sürü anı biriktirmişiz. 💜

Anne evde çocuk baksın baba çalışsın anlayışından vazgeçilmeli bence ilk olarak çünkü çocuklar küçüklükten itibaren babayı sadece akşam görüyor ya da uyuyakalıyor göremiyor ve haliyle de çok fazla iletişim kuramıyor, duygusal bağ sağlam kurulamıyor. Benim düşüncem böyle. Sonraki adım olarak da erkekler duygusal olmaz, duygularını göstermez diye diye duvar gibi büyütülmekten vazgeçilmeli

Çok anlamlı bir bence olmuş 🙏
Kaliteli iletişim her şeyi değiştirir 👌
Teşekkürler Lipton 💛
Teşekkürler Beyhan Budak 💛
#KonuşalımArtık

Bağırıp çağırmaktansa sakince dinlemeli ve karşısındakini yaşı küçük ve tecrübesiz olduğu için küçümsememeli. Tavsiyeler verip yol gösterici olmalı ama zorlamadan bir şeyleri anlatmalı. Bir konuda fikir verecekse baskı kurmamalı. A seçeneğini sunuyorsa çocuk B diyorsa onu seçtiği için ona kötü birisiymiş gibi muamele yapmamalı

Babamın gözlerinin içine bile bakamam. yan yana gelsek anca "Nasılsin , bir sıkıntı var mı " o kadar. bir dakika belki sürer sohbetimiz. zamanında yaptığı hiçbir şeyi unutmuyorum annemin ve benim hakkımıza çok girdi. ne kadar sevmesemde abimin bile hakkına girmiştir. gerci kıyamaz oğluna ama işte siz anlayın. Lafin gelişi babalar günün kutlu olsun dedim geçtim umursamadı bile

Yorumlar beni çok üzdü ya... babam iyi bi insandır bize düşkündür vs ama oturup karşılıklı konuşmuşluğumuz yok denecek kadar azdır. Başka ortamlarda bile konuşmaz çok. Keşke hepimiz babalarımızla düzgün iletişim kurabilsek

Toplumsal tabuları sallamayarak. Eğer bi iletişim olacaksa bunu iyisiyle kötüsüyle kabullenerek yapmak gerekir. Ütopik konuları dahi konuşmaktan korkmayarak çözebiliriz ancak. Kendi fikrimizi dayatmak yerine "neden böyle oluyor ve bu durumu nasıl çözebiliriz"i anlamak lazım.

Küçükken aramızda iletişim yoktu ilgilenmez, sevmezdi ama sövmezdi de şimdi sövüyor da dövüyor da öldürmekle de tehdit ediyor evden de kovuyor her şeyi yaptı yani alın size bazı ailelerin arka perdesi. Bunları okuyan acaba bunu yazan kişi naptı arsız uğursuz mu hapçı mı ya da onunla bununla mı düşüp kalkıyor diye aklına gelecek muhtemelen. Hemen söyliyim bunlardan hiçbirini hayatım boyunca yapmadım zaten kendime ait bir hayatım olmasına izin verilmedi ya neyse.

Babalarımız bize karsı korumacı ve baskıcı olacaklarına arkadaş olsalar hersey kız evlatları için hersey rahat olcak

Birlikte bol bol vakit geçirmeliler. Babalar biraz ılımlı olmalı ki çocukları onlardan çekinmemeli ve her konuda babalarıyla konuşabilmeliler.

Ben babamla konuşmak istediğimde şöyle bol demli bi çay koyarım ama demi fazla olmadan babam içmez karşısına otururum güya ortaya okulda çok zorlandığımı anlatırım sonra muhabbet sadece babam ve benm aramda olur ben de babamla konuşurum:)

Hahhahahah güzel paylaşım. 37 yaşındayım. Babam beni görüp ya da hatırlayıp yine saçma sapan şeylere küfr etmesin diye yok olmak için dua etme günü ilan ediyorum babalar gününü 😎 konuşmakmış. Sesini duymamak için canımı veririm

Burda yazan yorumları okudum da kesinlikle şanslıyım babanızla herşeyi açık açık saygı seviyenizi aşmayacak şekilde devrin de değiştiğini hissettirerek komuşmalıdınıx hele ki kızların en yakın arkadaşları babaları olmalı

Babalık öğrenilen bir şeydir. Gelişim kitaplarıyla hem babalıklarını hem iletişimlerini geliştirerek çocuklarına da örnek olabilir, çocuklarının da babalarıyla iyi iletişim kurmasını sağlayabilirler. Her şey anne ve babalarda bitiyor.

Ülke genelinde babalar ile kalitesiz bir iletişim olduğunu artık herkes kabul etti anlaşilan. ben söyleyeyim çözümü; babalara ücretsiz kaliteli psikolog tedavisi verilsin Evlatlarda sorun yok çünki

Kızları için babalar çok önemlidir bazen değer göstermeselerde. A deseler kırılabilirler ilk olarak bunu baba bilmeli ve ona göre konuşmalı kızını kırmamalı. Arkadaş olmalı. Baskıcı olmamalı. Bu şekilde kız içine kapanır ve değil babasıyla kimseyle konuşmaz özgüveni azalır.

Babamla aram çok iyi, güzel bir iletişimiz var, hemde çoğu şeyler de aynı fikirlere sahib olmadığımız halde böyleyiz çünkü babam dan ben seviyeli tartışmayı öğrendim, başka fikirlere saygılı olmayı ondan öğrendim ve en büyük etki beraber bir Hobby bulduk kendimize

Konuşsak güzel olacak bütün sonunlar çözülecek ama babam hep kızıyor bana ben haklı olsam bile haklı olduğum için kızıyor.

babalar çocuklarının da bir birey olduğunu, onların da kendi kişiliklerinin olacağını kabul etmeliler. her zaman onlarla aynı düşünmek zorunda değiliz. onların düşüncelerinin zıttını düşünmek ve söylemek babalar tarafından saygısızlık olarak algılanmamalı. kendi fikirlerine nasıl saygı duyulmasını istiyorlarsa çocuklarının fikirlerine de saygı duymalılar.

Benim babamla iletisimim annemle olandan daha iyi. Bu ailede olan disipline bakıyor babam daha yakın davranıyor bana isteklerimi dinliyor. Beni çoğu zaman anlamak icin uğraşıyor. Annem daha baskıcı ve daha disiplinli bu yüzden pek bişey konuşamıyorum.

Bence en büyük sorun Sevgi bir çocuk aileden sevgi almışsa kimseye muhtaç duymaz öz güvenli olur çevreden kimseden beklentisi olmaz sevgi olmazsa çocuk çevreye yönelir hep bir yanı eksik olur

Sanırım çok kismetliyim bu konuda çünkü beni anlayan ve en yakın arkadaşım olan bir babam var. Babamın bu hayatta en sevdiği olmakda en güzel mutluluklardan biri.

Bence bizim toplumlarımızda bu böyle. Sonuçta ebeveyin o da. Neden gereksiz mesafe olsun ki. Ama çocuk ebeveyinden çekinmeli de , saygı duymalı fakat derdini de anlatım rahat ola bilmeli aynı zamanda. Yine de anneler daha yakın oliyor genelde. Bence anne daha çok hayatını ve dikkatini adıyor çocuklarına o yüzden

rahat bir ilişki olmalı aralarında yani bunu her iki tarafta yapmalı. Babanın kıza bir rahatlık ve de güven vermesi kızının ona daha arkadaşça yaklaşmasına sebep olur tabiki kızınında babasının güvenini kazanması ve iyiliğini suistimal etmemesi gerekir.

Babalar nasihat verip azarlamayi keserse ve cocugunun yaptığının arkasinda durup tecrube paylasir kendisini istediği yerde geliştirmesine yardimci olursa üst medeniyete cikariz diye dusunuyorum