Ablam, eşi ve çocuğu?

Annemle birlikte yaşıyoruz. Her akşam geliyorlar. Akşam dediğim gece 22:00 kapıyı çalıyorlar. Öyle haber vermek yok ama. Pat diye. Gittikleri saat sabah 3. Çocuğu uyutmadıkları için oda o saatte ayakta. Komşular haklı olarak şikayet ediyorlar. Erken gidin çok ses oluyor diyoruz. Tamam diyip ertesi gün gece 12de gidip ertesi gün gene aynı saatler oluyor. Ben ve annem hiç özel bir şey yapamıyoruz. Evimizi görebiliyorlar kendi evlerinden. Balkon camını kapatıyoruz neden kapattınız diyorlar. Geliyorlar çay yemek Türk kahvesi filtre kahve sonra tekrar acıkıyorlar. Oturup konuşmuyorlar. Oturup telefonda vakit geçiriyorlar. Bizde çocuklarına yemek oyun ne varsa ilgileniyoruz. Kendimi köle gibi hissediyorum. Ne bir özel alanım ne bir vaktim kalıyor. Ders çalışacağım korkudan çalışamıyorum. Gelirler ders bölünür diye Diyoruz bugün gelmediler gece 11 gibi geliyorlar. Annemle kaç defa uyarmamıza rağmen dinlemiyorlar. Bizde uyuduk diyoruz arabayla gelip bir süre bizi izledikleri için ışığımız kapalı ama balkonda gördük geldik diyorlar. Ben çok sıkıldım artık. Yoksa yanlış mı düşünüyorum. Sonuçta annesinin evi. Ama annem bile artık geçiyor odasına uyuyor sinirden ağlıyor kadın. Hizmet için ben kalıyorum. Zaten bir bardağı bile koymaktan aciz. Biz onlara gittiğimiz zaman bir su bile ikram etmez. Dolabında ne pahalı yiyecekler var. Ama vermez. Derki aklıma gelmedi.