Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Bu durum aslında Kuşak, Jenerasyon farkından kaynaklanıyor. Halen ataerkil bir toplumun değerlerini taşıyoruz. Yanlış olan evladına değişmiş muamelesi yapmak.
O senin dizinde büyüttüğün, prensesim dediğin kızın. Evlat ne kadar büyürse büyürsün Anne ve Babanın gözünde halen o küçük kızdır. Halen o yaştadır. Ama Baba ocağına dönen, kendi prensesine sığıntı muamelesi yapması çok ağırdır.
O sadece bir anlık kapıdan çıktı ve tekrar sessizce geri göndü. Değişen bir şey yoktu ki. O senin yine küçük prensesin ve öz ve öz kızın. Bunun aksini görmek, aksi davranmak gönül kırmaktır, gönül dağlamaktır. Hiç bir şey olmamış gibi davranmak çok mu zor. Ellerini açıp sarılmak, bağrına basmak çok mu zor.
Bu tabuları yıkmak gerekiyor. Maalesef genel olarak önceki kuşakların ataerkil toplum, bireyler olmaları, özellikle de babaların kız evlatlarına karşı sevgilerini göstermemeleri, onlarında büyüklerinden aldıkları aile adabı bu sonucu doğurmuştur.
"Biz böyle gördük, böyle geçirdik, böyle öğrendik" mantığıyla birey olmuşlar ve bir nebze de olsa sevgi, duygudan mahrum kalmışlar.
Ben de boşandım. Allah kimseyi bu duruma düşürmesin. Benimde bir kız ve erkek evladım var. Onlara bir şey olsan dünyayı yıkarım. O kadar severim. Bazen kızım bile "baba başımı okşamıyorsun" der. İşten gelip ev telaşesinde unuturum. Onlar bu duyguya alıştılar ve hak ediyorlar. Her banyodan sonra başlarını koklar öperim. Akşam yatarken de alışkanlıktır, mutlaka birbirimizi öperiz.
Ama şunu belirteyim. Bu zamanenin yeni kuşakları evlatlarına karşı daha duygusallar ve sevgilerini daha çok belli ediyorlar. Benim yaşımda olan ya da bize yakın kuşaklarda çoğu insan erkek ya da kız aileden gerçek manada, sözcük anlamında, "canım kızım, canım oğlum gibi, başını okşayıp sevmeler görmemiştir.
Kolay olan bir şeyi yapmak bu kadar mı zor anlamıyorum.
Çok haklısınız üstadım. Anne-baba sevgisi yeri doldurulamayan bir hazine. Bu sebeple evlada verilecek en büyük değer onu sevmektir. Sizin gibi düşünen insanların sayısı hızla artmalı.
Ben teşekkür ederim, güzel düşünceleriniz için.
Söyle söylim kız çocukları toplumda her zaman göze batmıştır nedendir bilinmez. Ve Türt toplumu hep insanlar ne der diye yaşıyor kendi için diil. Boşanan bir kız/erkek artık fazlalık olarak görünüyor insanlar boşanınca sanki kötü biriymişsin gibi arkandan konuşuyor halbuki kimse neler çektiğini bilmez ne zorluklar yaşadığını bilmez neden boşandığını bilmez bildikleri tek şey sen artık DULsundur. Aile artık kızı kirlenmiş kullanılmış olarak görür her yaptığı gözlerine batar. Halbuki kızın içinde ne fırtınalar kopuyor bunu kimse düşünmez. Allah kimseye böyle bir şey yaşatmasın çok zor bir durum hele ailen böyle kötü olunca dahada zor. Benim aileme gelecek olursak çok şükür öyle diiller akrabalardan da boşananlar var el üstünde tutuluyorlar. Şunu söylemek istiyorum ki Kürt toplumu genel olarak bu konuda çok kötü yani boşanmak çok anormal bir durummul gibi algılanıyor.
Maalesef kim ne der sözüyle hayatımızı başkalarının oyuncağı haline getiriyoruz. Dul kelimesi başlı başına bir saçmalık. Evli ve bekar vardır. Dul sözü bile, kadınların yaşam alanına çekilmiş bir sınırdır. Bir yaratık ile yaşamak yerine gerekirse evliliğin ilk gününde boşanan kadını alnından öpmek lazım. Kötü gidişi zorlamak ahmaklıktır.
Çok haklısınız kesinlikle
Desteğiniz için çok teşekkür ederim.
Bir kere o evden çıktın mı artık sende kendi baba evine yabancı oluyorsun.
Ne sen ne ailen, senin artık o evin ayrılmaz bir parçası olmadığını biliyor..
Gel zaman git zaman evine alışıyorsun yeri geliyor baba evinde rahat edemiyorsun bile...
Evet doğup büyüdüğün ev ama ne zaman aynı, ne de kendin aynı oluyorsun...
Boşanmak cidden çok kötü Allah kimsenin başına vermesin.
Evet anan baban seni çok sevebilir ama evlat evlenip gittikten sonra onlarda kendilerine tekrar bir düzen oturtup ona alışmaya çalışıyorlar.
Boşanan eve tekrar döndüğünde ki yanında çocuğu da varsa ister istemez arada sürtüşmeler oluyor.
Alışma süreci sancılı geçsede zamanla bunuda kabullenip hayatlarına devam ediyorlar.
Bunlar benim gözümün önünde yaşandı ve birebir sahit oldum bir tanıdığım tarafından.
Ben bu konuda gerçekten aile olanlara ve aile taklidi yapanlara çok denk geldim. Kız boşandı, çocukları ile birlikte ailesi onu sahiplenince hayatları değişti. Hanımefendi ardından öğretmen oldu ve şimdi hem çocukalrına hemde ailesine kendisi bakıyor.
Evlnemek, yuvadan ayrılmak değildir. Büyük otağın yanında ikinci bir çadır açmak yani aileyi güçlendirmektir. Bunu tekrardan aslına uygun anladığımız gün ne aileler huzursuz olacak nede çocuklar mutsuz yuvalarda büyüyecek. Sahipli olan şey kıymetli olur, bu sebeple aileler çocuklarının her an arkasında olduklarını belirtmek zorundalar.
Prenses mi, kül kedisi mi? Ataerkil bir toplumuz erkeğin yaptığı her yanlış örtpas edilirken kadının yanlışı linç yer sürgün edilir. Bu toplumda kadın olmak hiçte gözüktüğü gibi değil kız ailesi olası dedikoduya, olası iftiraya, kötü söze karşı hassasiyeti vardır, aşırı tedbir alır. "Millet ne der" duygusu o kadar gelişmiştir ki kızına kend evi gibi değilde yarı açık hapishane gibi yaşatır.
Oğlunun her sıkıntısından yanında olan aile kızına kendin ettin kendin buldun muamelesi yapar. Oğluna tüm servetini döken aile kıza harçlık verir. Kızını maddi sıkıntılarını görmezlikten gelirken oğluna mersedes arabası için kredi çeker. Çevremde gördüğüm kadarıyla kızıyla oğlunu eşit tutan aile sayısı çok az
Kendi düşmanını yetiştiren bir aile örneği verdiniz ve maalesef pek çok aile (!) bu şekilde yapıyor. Yaşlanınca kızlarının bakımına muhtaç olurlar ve ona sığınırlar.
Cevap
15Cevap
Toplumun tepkisi patron. 'Koca evinden ölün çıkar ancak' 'Yiğit at kendine kamçı vurdurmaz' 'Dişi köpek kuyruk sallamazsa' ve saire gibi meşhur deyimlerimizi ata sözlerimiz hpsi bu gibi olaylara dayalı üretildi. Ana-baba da 'konukomşu ne der'le başı eğik gezer çünkü 'prenseslerine' altınlar isteyip ''şanımıza yakışan düğün olsun' demişlrdir evlendirriken ' kimden eksiğiz? adeti usulu üzre olsun' diye diye düğünlerine komşunun karısının eltisinin baldızını da çağırmakla 'alem duysun çoğum evleniyor gelsinler altın taksınlar'la ısacası gösterişin gtirdiği sonuçla baş başa kalıyorlar. O kadar ses yaparak düğün yapmazlarsa boşanması da sessiz olur. Ayrıca yukarıda belirttiğim ata sözleri hiç de hepimizin prenses olduğunu göstermiyor dostum, sürekli kısıtlanarak büyütülüp kocaya temiz gidiyorlarsa kirli dönmüş oluyorlar gözlerinde.
Sözlere insanın değerini belirlemez. İnsanın değerini insanlığın kendisi belirler. Dişi kuyruk sallayabilir, erkeğe ne oluyor peki? Sallayan kadar her sallayanın peşine düşende aynı derecede suçludur.
haklısın ama ben biz dayatılan sözleri dedim. Soruya cevap bu yani. Bizde ''hata yapmıştır kızım o erkek erkek adam yapar v sair gibi dyimlerl ereği dğil kadını yargılarlar dediğim ibi hepsi çocukluktan nasıl büyütüldüktn asılı kızların temiz olmasına dikkat edn anne babalar oğlu gezip tozmuyorsa farlı şeyler düşünmeye başlıyor acaba sorunu mu var diye. Tmiz olmasını her evlattan isteseler sorun olmaz ama kızlar gözlerinde tertemiz büyümüş ve boşandıktan sonra kirlenmiş oluyor çünkü diğer erkekler de boşanmış kadınla aile kurmak değil onu cinsel istismar etmek isterler. Nasılsa kız değil ilişkiye açık derler. Hepsi toplumla alakalı. İnsan sosyal varlıktır maalesef ister mantıksız ister mantıklı düşünelim çoğunluk ne derse o.
Temiz olmayan temiz olanı alamaz. Aldığı sanır sadece. Kızı kısıtlayıp erkeği serbest salan her aile bilmeliki, oğullarının aleni yaşadığı hayatı kızlarıda dilerse yaşar. İnsanı yanlıştan uzak tutmanın tek yolu ona değer ve kendi hayatını vermektir. :)
Avrupada bin neter patron. Bunu bilmeyenler yer ama ben yakinen gördüğüm için ben yemem.
yani sosyal dayatma olarak dedim. Bizim sorunlarıız bair bair onusuyla başlar. Onlarda bu yo. Düşünsn orda boşanan kadınla bekar kadına fark koymazlar yani. ya da oğlu olunca Cem Yılmaz dediği gibi 'olm Maamut hadi göster amcaya' demezler :) Bizim kadınlar gibi orda ultrasonda kız olduğunu bilir düşük yaptırmıyorlar mesela. Bu gibi şeyler çok var maalesef konu uzar :)
Çok doğru bir tespit.
Bir ailenin çocuğu, o aileye ebediyen emanettir. O çocuk asla o ailenin gözünde büyümez, büyüyemez de. Ama, boşanma gibi hayatın içerisinde olan bir durumdan sonra nedense işler değişiyor. İşin en acı tarafı, boşanan ve hayatının belki de en zor zamanlarını yaşayan biri en çok desteğe ihtiyacı olduğu anda ailesinden destek göremezse , ölür. Aynen ruhen hissettiği bu olur, bunun vebalini o anne baba nasıl verebilir?
Hepi topu, 60-70 bahar göreceksin insanoğlu, böbürlenmeye de hacet yok, aşağılamaya yahut yukarıdan bakmaya da. Bu kısa ömürde "hayırlı amel" istikametinde olabilmek dileğiyle 🍃
Aynen öyle, çocuğuna sahip çıkamayacak isen ölme. Çünkü evladına neden sahip çıkmadığın sorusunun cevabını veremeyeceksin.
"Ölme" derken, "doğurma, dünyaya getirme" demek istediniz değil mi?
Hayır, mümkünse o anne-baba ölmesinler. Çünkü onları toprak kabul etmeyecek.
Anladım şimdi, ağzınıza sağlık.
Keşke vebali, verilecek hesabı düşünsek. O zaman bambaşka olabilirdi her şey.
İnsan öleceğini bilen ama ölümden habersiz yaşayan bir varlık. Bir dakika sonra öleceğini biliyorsun ama çocuğunun, birilerinin gözyaşına sebep oluyorsun. Ne kadar mantıksız bir yaşam.
Aslinda bu toplum ve aile yapimizla alakali genelde kiz cocuklari erkek evlatlara göre 2. planda yer alir bir erkek evlat karisiyla annesinde yasayabilirken kadinin kocasiyla annesinin evine sigmasi zordur zaten kadin dedigin belli bi yaşa geldiginde evlilik baskisi görür... bunun sonucunda hatali bi secim yapması muhtemeldir sonra da bosanip evine gelir ancakk nafile...
çünkü ailen laf etmese toplum laf edicek dolayisiyla o ailenin basi hic bir zaman rahat edemiyicek bizim turk aile yapisinda kiz gelinlikle cikar kefenle döner diye bi laf vardir bu lafi boşuna dememisler bence bi aile ne olursa olsun evladina kapisini acik tutmali ancak bizim aile yapisinda dayak da yesen ve hatta öldürülme riskin de olsa bi sekilde kocasiyla barıştırılip evine gönderilir ve sonuc bildigimiz kadin cinayetleri ya da hiç bitmeyen siddet gormeye devam eder... bunun tek cozumu kadinin ayaklarinin yere saglam basmasidir
Ailelerin gerçekten aile olarak eğitilmesi durumunda kadının ayakları yere zaten sağlam basar. Çünkü erkek veya kadın evlat olarak nitelendirilir. İsimde farkı olmayanın değerde farklılaştırılması insanlık suçudur.
Bizim genel olarak kutsadigimiz aile yapisinin bi egitime ihtiyaci var net.
Gerçek manada aile olmayan birlikteliklere karı koca evi diyoruz. Aile çok başka bir kavram hatta gerçek bir dünyadır.
Aynen oyle
Burda bende boşanmış bir kız çocuğu olarak söylüyorum benim babamda sizin gibi hiç hissettirmedi öyle birşey ama farklı oluyor sanırım herşey bıraktığın gibi bulamıyorsun bide eşe bağlılık haber vermek gibiydi ama anne babaya bağlılık daha çok onlara göre hareket gibi birşey tabi bu dediğim işte evlenmeden öncesi için. Şu an kendimden yola çıkarak söylüyorum 28yasindayim birseey yaparken haber versem kndimi 18yasindaki gibi hissediyorum vermesem yine onlara karşı sorumluluğumu yerine getirmemisim gibi geliyor karışık yani demem o ki burda babanın ailenin tavrı ne olursa olsun geri gelen biri oraya ait olmadığını düşünür hisseder
Burada bize düşen evlensek veya evlenmesekte biz o ailenin bir ferdi ve o evin sahibiyiz. Anne babamızın yanında bizim yerimiz ve bizim onlarla olan bağımız asla değişmez. Birazda geri dönerken bizde acabalar, çekinceler oluşunca karşı tarafada sirayet ediyor bu.
Bunu ben baba evine gitmesem de bazen yasıyorum. Mesela planlarına ben artık dahil edilmiyorum bunu görebiliyorum bazen. Bazen babam 2 tane cocugum var onlar için çalısıyorum diyor yanı 2 erkek kardesımden bahsediyor ben evlendiğim için beni gözden çıkarıyor yani. Bizim toplumumuz kız evlenene kadar bagrına basıyor evlendikten sonra gözden çıkarıyor. Özellikle de babalar (istisnalar hariç ) tabi. Sırf babası kabul etmeyeceği , rahat vermeyeceği için boşanamayan bir çok kadın var.Özenmiyor değilim kızının arkasında dağ gibi duran babalara..
Acı bir durum. Bir evlat ailenin parçasıdır, ağaçtan düşen tohum hemen yanbaşında yeni bir ağaç sebebidir ama ağç onu kendinden dışlamaz. Maalesef önce insanlık ve ardından gerçek bir aile eğiti, mi topluma şart.
Kızımızın kocasına elinoğlu derken oğlumuzun eşine neden elinkızı demiyoruz? Buradaki derin uçurum, akılsızlığımızı ve aile nedir bilmediğimizi gösteriyor.
O artık bir yetşkin ne anne ve bir kadındır. Her evin bir düzeni vardır. Anne ve babanın da öyle bir düzeni vardır. Nekadar çocuk olsa da yaşam alanlarına müdahale insanların zayıf noktası. Bu sebeple sığıntı görülür. Bir de küçük çovukların akıl erme meselesi olduğundan anne babalar koruyucu olurlar. Ama belli bir yaşa gelmiş hayatın bir kıyısından deneyim sahibi olmuş çocukları küçüklüğüne nazaran korumak daha gereksizdir. Yani bence bjnun sevgi ve bağ ile ilişkisi yok
Anne ve babalar yürüyen sürece zaten müdahil olamazlar. Süreç tıkandığı yerde müdahil olmak şarttır. Aracımzıla seyir halindeyiz ve kimse şoföre karışamaz, karışılması kaza sebebidir. Araç arıza verdi ise çekici dahil tüm tamir ekibi sürece dahil olmak zorundadır. Aksi takdirde, araç ve yolcular sefil olurlar.
Aynen, işte bu sebepten ben de bu açıdan anlatmaya çalıştım lakin sen somut örnekle canlandırdın☺️
Karnemde kanaat notunu yükselttim o zaman :)
Aile ona kucak açarken isteyerek destek olarak arkasında durarak degilde bir ebeveyn görevi olarak görüp ele güne rezil olmamak bak kızlarına sahip çıkmadılar demekki kabahat kızlarında iyi yetiştirememişler denmesin diye evlerine yanlarına alırlarsa ve bunu hissettirlerse kızda kendini baba evinde sıgıntı gibi hissedecektir.
Çok doğru. Halbuki benim yanlış ele teslim ettiğim hazinem heba olmadan kurtarıldı diye bakılmalı.
Eyvallah üstad hadiseler hangi zaviyeden baktığımz çok mühim.
Benim ilk bakış açım şu; ben bu kişinin yerindeyim ev neye ihtiyacım var bakışı. Bu pencereden bakıcan o kişiye ulaşmak kolay oluyor.
Elbette çok haklısın.
Teşekkür ederim.
Rica ederim.
Degisen sosyal ve toplumsal baski. Ben esimden ayrilmak isteyip ailemin evine döndüğümde babam bizzat şu cumleyi kurdu ; " kocanin evine dön, mutsuz ol ama filanin kızı dul dedirtme bana " ben bu cumleyi duyduktan sonra artik sevgi ve gönül bagimi babama olene dek kapattım. İlk bir yıl ne annemle ne de babamla görüsmedim. Annem vefat etmeden 20_25 gün once evlerine gittim. Simdi ise aile olarak göremiyorum hic birini...
Hayat szie ağır bir rol vermiş. Maalesef bunun benzerini bir ailede gördüm. Kızı ve torununu babasına kabullendirinceye kadar baya yoruldum. Onları kızlarına sahip çıkıcna eşi gelip özürlerler çocuğunu ve eşini aldı. Geçen gün sordum, eskisinden daha mutlular dedi. Çünkü sahipsiz olanın değeri, yoktur, değeri olmayanın ise ne huzuru olur nede kimseye huzur verebilir.
Anne-Baba evi olsa da ve o anne-baba kucaklasada, kız açısından yaşanan hadiseler, travmalar, acılar var...
Suçluluk var, eziklik var...
Kalp kırgınlığı var...
Korku var, endişe var...
Kafa eski kafa değil. Bir de çocuk varsa onunda sorumluluğunun ağırlığı var...
Belki zamanla alışır, kabullenir...
Yakınlarının, arkadaşlarının, dostlarının desteği de önemli...
Çok haklısınız üstadım, aileye düşen eskisinden iki kat daha fazla kol kanat germek.
Aileler sığıntı olduğunu hissettirmiştir çünkü..
Kadın boşanmak istediğini söylediğinde çoğu aile sahip bile çıkmaz, arkasında olduğunu hissettirmez ki boşanmasın. Başına kalır falan mazallah.
Hatta kocandır yapar eder gibi çirkin sözler söylerler..
Boşanan kadınlara da hemen koca bulmaya falan kalkıyorlar.
Değişen şey kızları artık dul ve çocukludur.
Allah göstermesin ama eğer başıma gelirse kesinlikle ailemin yanına dönmem.
Aileler özüne dönebilirse dünya kurtulacak. Maalesef okuduğum örneklerin çoğunda karşımda aile bulamadım.
Siz ne güzel prensesimiz döndü diyorsunuz ama bazıları öyle demiyor.
Bence bunun sebebi ailemiz tarafından yeterince sevilmememiz. Aile bağlarının kuvvetli olmaması. Ve insanoğlunun özünde nankör ve bencil oluşu. Çünkü evlendirince evde yer açılıyor, tartışmalar azalıyor, masraf azalıyor. Evet, maddi durumları da iyi olmayınca malesef ki öyle düşünüyorlar. Çünkü eski kızları hor gören bir yapımız kalmadı artık. Bir sebebi varsa o da bu geçimsizliktir.
Zamanla ve dalga dalga her kadın ve erkek insani değerlerine geri kavuşacaktır. Elimizden alınan insanlığımızı bir kişinin adımıyla geri alabiliriz. Bir delikten akmaya başlayan su ve aktıkça delikleri arttıran suya çaresizce bakmak yerine, her birimiz bir deliğe tıkaç takarak eski özümüze dönebiliriz. Oğluma neyi hak görüyorsam kızımında aynı şekilde hakkıdır çünkü oğlumda milletin kızıyla yaşıyor bunları.
Değişen, artık oluşudur.
Artık derken sadece bedensel olarak kastetmiyorum. Ruhsal olarak da geldiği ailede yaşadıklarından dolayı kendi psikolojisi bozulmuş, hayal kırıklığı yaşatılmış biri tüm çevresine karşı agresif davranır. Sabırları zorlayan cinsten.
Böyle insanı kimse istemez. Ailesi dahil..
Aile bir okyanustur. Onun içine gelen herşeyi kabul edebilmeli ve kendi içinde tedavi edebilmeli. Tabiki başından kötü bir evlilik geçmiş olan kadın en başta kendine ve ardından ailesine karşı öfkeli olacak. Ama bu yarayı birlikte açtığımız için birlikte kapatacağız. Aile boşanan oğluna nasıl kucak açıyorsa kızınada o kucağı aynısından daha fazla açmak zorundadır.
Zorunluluk, aile olmayı başarabilmiş insanlarda geçerlidir.
Aile olabilmek için önce insan olabilmeliyiz.
Haklisiniz.
Teşekkür ederim reis.
Rica ederim başkan. Ben teşekkür ederim
Rica ederim.
Hocam maalesef bu durum böyle.. çok şey söylerim bu konu hakkında ama sinirlerimi şu an ziplatmak istemiyorum. Baba evine dönen ordaki baskıdan dolayı ya hemen bı daha evleniyor hiç olmayacak kişilerle ya da kocasına geri dönüyor. Baba evinde olmuyor. İnsanlik yapmıyorlar.
Ortada insan yoksa insanlık beklemekte hatadır.
Napalim bı daha kocaya mi gidelim 😂
Yol bitirilir. İkinci koca için akıl önemli :)
Aklı olan bir daha evlenir mi?
Evet, su içmek gibidir evlilik. Nefessiz içersen boğulursun. İkincide suyu, nede ve nasıl içeceğini bilirsin.
Hocam sütten ağzı yanan yoğurdu üfleyerek yer ya.. bence o yoğurdu yemeyi bile denememeli. Bir daha yanmalara tahammul kalmadi
Yoğurtçu önemli :)
Yoğurt yogurttur fjcjf
Hiç bir şey bir diğerinin aynısı değildir.
Erkek çocuklar zaten elleri ekmek tuttuğu için aile evinde sürekli olmaları sorun değildir. Kızlar ise belli bir yaştan sonra eğer calismiyorlarsa yük olarak görülürler. Bu cok yanlis olsa da daha çok fakir ailelerin işsiz kızları için geçerlidir. İşi gücü olan ya da zengin ailesi olan kızlar böyle görünmezler.
Eğer aile olduğunu iddia eden birileri çocuğun yediği bveya giydiğini sorun edebiliyor ise orada aile hiç olmamış demektir. Günümüzde kadının zirvedeki değerinin ayaklar altına alınması bu bakış açısının işaretidir.
Haklısın evladım. Kızları yük olarak gören çok aile var. Aslında bu çalışmayan erkek çocukları için de böyledir ama kadınların ev kızı olma opsiyonu bu durumu kızlar üzerinde daha görünür kılıyor. Kızlarına sahip çıkan aileler tabi ki var ama onlarda da torunu elin çocuğu olarak görme durumu var. Kızını istese bile kızından olan torununu istemeyebiliyor.
Çok güzel özetlemişsiniz. Toplumsal bakış açımız insani bakış açımızı yok etmiş. Kızımız nasıl bizim evladımızsa, onun çocuğuda onun evladı. Biz anne babayız diyerek evladımıza sahip çıkıyor gibi görürnürken ona evladını terk et dememiz insanlığımızın olmadığını gösterir. Aslında kızımıza biz sana sahip çıkmak istemiyoruz diyoruz, onun evladını terketmesini şart koşarak onu cehennem hayatına geri dönmesi için zorluyoruz.
bekar oldugum halde kac kez bunun tartismasini yaptim. Klasik turk ailesi iste. hicbirsey beklemiyorum insallah yaslaninca elime kalmazsiniz bende size bakmam eee ne kadar ekmek o kadar kofte dedim. Evin laf dinlemeyen terbiyesiz cocuguyum onlara göre cokda umrumda🤪🤪
Eğer onların kafa yapısına uymaz ve değerimizin farkında isek terbiyesiz oluruz. Ama insan en değerli varlıktır ve hayatı hiç kimsenin oyuncağı değildir.
turkler iflah olmaz abicim
Bunun insanlıkla alakası var. İnsan olarak yetiştirilmeyen, kendinini tanımasına fırsat vermediğimiz kuklaların insan gibi yaşamasına ve davranmasına zaten imkan yok.
Değişen artık prenses değil o bir evin sultanı kendi kurallarını kurmuş ve ona göre yaşamış birisi
belki şimdi babasının evinin kurallarına asla alışmayacak.. birde çevre faktörü var.. boşanmış olmak bir kusur olarak algılanıyor hala maalesef
bununda etkisi var
Çevre canavarını büyüten bizleriz. Kim ne der? Diyebilen gelsin bana desin. Kız çocuğu alesine evladıylada dömnse, yalnızda dönse o evin prensesidir. Onu verdiğimiz yaratık adam olsaydı sultanlık tacını alabilmiş olan kızımız evine geri dönmezdi zaten.
Geçen/ değişen şey zaman
Zaman geçtikçe olgunlaştı çünkü
Evlendi kendi sorumlulukları, kendi hayatı belki çocukları da oldu
Yani eskiden sizin evinizde kalan, her sorumluluğu size ait olan küçük kızınız değil artık
Kendini rahatsız hissetmesi normal hele bir de çalışmıyorsa. İşe gitse belki kafası daha rahat olur
İşsizlik sebebiyle ailesine yük olduğu düşüncesini anlıyorum ama kabul etmiyorum. Bir evlat doğumdan ölüme ailenin parçasıdır, onun yavrularıda öyle. Ağacın meyvesi ve meyvenin çekirdeği ağaca aittir.
Çünkü boşanmak bizde çok kötü gibi algılanan bir durum öyle ki çoğu aile kızı aldatılma ya da şiddet görse bile eşin o bir kereliktir ya da alttan gibi şeyler duyar çevrenin boşanmış kadına bakış açısı da bu durumu etkiliyor boşanmak evlenmek kadar doğal bir şey mutsuz olunan bir ilişkiyi yürütmeye çalışmak ya da buna katlanmak kendine eziyet etmek değil midir? Bazı şeyler alttan alınabilir ama bazı şeyler alınmaz
Hayatın hamgi anında ve nerede mutsuz ise inan orayı terk etmekle mükelleftir. Maalesef insanlığımızla birlikte aile ve değerlerimizide yitirdik.
Evet ya yıllar boyu süren mutsuz evlilikler oluyor ya da diş macununu ortadan sıktı diye boşanan çiftler ortasını bulamıyoruz
İki tarafta şunu bilmeli. haksız olan tarafın artık bir ailesi yok. Haksızlık yapmaktan kroktuuğumuz anda aileler ve aileyi oluşturan fertler gerçek değerlerini görecektir.
Haklı olan tarafın da ailesi olmuyor bu durumda
Bende 2 yillik evliyim 2 kere babamin evine dondum bosanma davasi acicaktim esime ama esimi affettim babam sagolsun sahip cikti gitme kizim dedi bu herife bidaha affedersen gelme dedi ama yine dayanamadi ne olursa olsun bi baban var aklinda bunu unutma dedi bosanmami benden cok istiyen bir babam var😂
Gerçek anne-baba çocuğunu mutlu görmek ister. Bunu yapamayana kişiler, anne-baba olmak ne demektir yeniden düşünsünler. Bir ceylan yavrusunu aslan avlamasın diye aslana saldırıyor iken çocuğunu korumayan aileler, bir şeye benzetemedim.
Herkes anne baba olamiyo malesef hayvan kadar koruyamayan aileler var cidden
Hayvan en güzel şekilde korur yavrusunu. Onları örnek alabilsek keşke.
Değişen zaman..
İlişkiler...
Özgürlük hissi..
Değişen..
Emir kaldıramamak..
Zaman aynı ve değişen bizleriz. Çünkü menfaatimize göre şekil alan varlıklara dönüştük. Halbuki insan, geldiği yeri güzelleştirip gidendi.
Çevreden gördüklerime dayanaraktan tahminen çevre baskısı ve elalem ne der düşüncesi olabilir birde bosanmanın ardından olan psikolojik etkıler olabilir ve aıle bunu hıssetırdıyse olabilir dıye dusunıyorum
Çok mantıklı bir yaklaşım. İşte bu kadar yükün altındaki kişiye destek olmak şart.
Çünkü gerçekten öyle oluyor arkadasim var boşandı baba evinde gör goruyorlar artık annesi sen bizim huzurumuzu bozuyorsun diyor bitanede kızı var çalışıp parayı ailesine veriyor ama yinede yok sayiyorlar
İşte o kişilere anne-baba ve o beton bloğa yuva demiyoruz. Evlat doğar ve ölünceye kadar nasıl anne babası ondan hizmet beklerse, aynı hizmeti onlarda ölünceye kadar evlatlarına vermek zorundalar.
Hiçbir aile öyle düşünmüyor nekadar boşanmış kadın varsa hemen hepsi ailesi tarafından iyice yanlız birakiliyor istenmiyor çok görüyoruz artık bunları gerçekten aile değiller onlar
Burada asıl problemlerden biride ailenin kızını evlendirmek için gösterdiği çaba. Kız daha o andan itibaren ailesine yük oluğunu hissediyor. Evlenmek ile yuva kurmak arasındaki fgarklı bilmeyen kişilere hemen kızımızı veriyoruz (kızımızı sokağa atıyoruz) ve kurtulduk dediğimiz kızımız eve dönünce kendimizi başarısız görüyoruz. Haliyle başarısızlık sembolümüzü gördükçe huzurumuz kaçıyor. Asılda isen hayatını kararttığımız insanı gördükçe minicik vicdanımız bizi huzursuz ediyor.
Okadar dogruki her bir kelimesi
Keşke her kelimesi yanlış olsaydı ama maalesef insann görünümlü yaratıklarla birlikte yaşıyoruz.
Desteğiniz için eşekkür ederim.
Çünkü evlenen kızın odası bozulur. Yerine oturma odası yapılır. Eşyaları dağıtılır... Erkek için de geçerli bence bu.
Sonra eve döndüklerinde farklı bir evle karşılaşan insanlar da eskisi gibi hissedemiyor tabi.
Bence eşyaları değil gönülleri aynı şekilde bulamıyoruz.
Bilemiyorum yaşayana sormak lazım.
Yaşayanları çok dinlediğim için bir daha sorma cesareti bulamıyorum.
Anlıyorum..
Bu tür hissiyat normal, evlilik çok kısa sürse bile olur. Hatta hafiften suçluluk hissi de olabilir. Burada iş aileye düşüyor her ne olursa olsun sen bizim prensesimizsin, canımızsın vs denmeli. Hatta hep kal denebilir bir süre.
Aynen, çok haklısınız.
Ben evlenmeden sığıntıyım 😄😄😄 evlenip bosansam bir de ne olurdu halim? Bir kocana sahip çıkmayı beceremedin geldin yine yük oldun derlerdi
Bu tip evlere yuva, evdekilere anne ve baba diyemiyoruz maalesef.
Gelin bir de onlara sorun , dünyadaki en iyi anne babalar kendileri. Ne de olsa üzerine kıyafet aldılar karnımı doyurdular okula gönderdiler 😂 aç kalmadik açıkta kalmadık ya onu da yapmasalardi. Böyle cevap veriyorlar
Bu sebeple aile terapistliği son dönemde önem kazandı. Ahırdaki hayvana sağlanan şartları çocuğumuza sağlayınca aile olduk sanıyoruz.
Hem elalem ne der duygusu hemde bazı aileler bunu başarısızlık, yüzünü kara çıkartmak olarak düşünüyo. Halbuki sizin söylediğiniz gibi tam tersi olup aile sarıp sarmalamalı evladını
Elalem diye bir olgu veya kimse yok. O bizim hepimizin içinde. İnanın kimsenin umurunda değiliz. Hayat bizim hayatımız, evlat bizim evladımız. Asılda "insanlığım ne der bu duruma" diye bakabilsek sorun kalmayacak. Eşi tarafındansokağa atılan çocuğumuza ve onun çocuk veya çocuklarına el uzatamıyorsak kendimize şunu soralım; "biz insanmıyız?"
Bir daha başından savmanın zor olacağı düşüncesi vardır ve bir değil birden fazla gelmiştir oysa bekarken ona gidici gözüyle bakılır.
Uçmayı becerememis kuş muamelesi görürler.
Yani bence
Aile kurmak zorunda değildir hiç kimse. Ama hepimiz mutlu olmak zorundayız. Kimse kendi mutluluğunu, başkasının hayatına müdahalede bulamaz. Hele zorla evlendirilmek cinayetle eşdeğerdir.
Aslinda oyle hissettirmemek lazim.
Ama boyle bir aci gercek var ne yazik ki.
Kendimi onlarin yerine koyuyorum da cidden insanin icini acitiyor.
Hem maddi hem manevi nedenleri olabilir.
İşte boşanmış olan kadına veya erkeğe yaralı olarak bakmak şart. Yarayı açan zalim, yara açılan mazlumdur. İkisinede hakettiği verilmeli.
Ayni dusuncedeyim
Çok teşekkür ederim.
Hiç bir aile kendi çocuğunu sığıntı görmez. Kendileri geri dönünce kendi evinden çıktığı için orayı yabancı bir ev olarak görür ve haliyle kendini de sığıntı gibi addeder.
Peki bu durumda düşünen kızımıza ne yapabiliriz üstadım?
Oranın ezelden ebede kendi evi olduğunu anlatmak ve doğru şekilde izah etmek gerekiyor. Neticede baba evinde dünyaya geldi orada büyüdü ve oradan ayrıldı. İnsan memleketinden çıkarsa yıllar sonra yine kendi memleketine dönerse memleketinde sığıntı mı olur. Bu da aynı şey değil midir.
Üstadım, muhteşem bir tespit. Çok teşekkür ederim.
Bizim toplum onkadar çok milletiçin yaşıyor kiş. Millet laf eder diye kafayıı yemişker birazda sığ olunca sonuç bu oluyor
Maalesef, kim ne der derken keni hayatımızı başkalarının paçarvrası haline getiriyoruz.
Çevrenin düşüncesi öyle ama bence gayet doğal bişey bu ailesinin yanına gitmiycek te nereye gidicek boşandıktan sora kız
Aynen bu. Ailesinin kızı ailesine geri döner. Ve bence daha fazla değer verilmeli ve eskisinden daha fazla özen gösterilmeli ona. Çünkü kendisine travma yaşatan bir hayattan umuda kaçış yapmış.
Teşekkür ederim.
Kizlar bekarlıklarında evlerinde üvey evlat müamelesi görüyorlarsa ancak bu şekilde bu durumlar yaşanır.. Evlat ayrımı yapmayın.
Maalesef, evlat aynıdır, akıl ve vicdan varsa tabi ebeveynlerde.
Öyle mi oluyor, açıkçası bu konuda hiçbir bilgim yok... Herhalde bir anne baba öyle davranmaz diye düşünüyorum, ama. yine de yorum yapamıyorum
Anne baba ise öyle davranamazlar. Ama çocuk yapmış olmak için çocuk yapan ikili anne baba değildir.
Normalde her şartta güvenle sığınabildiğin yer ailenin yanı olmalı. Sığıntı bu açıdan bakınca kötü bir şey gibi durmuyor. Sığınmak-sığıntı
Sığınan sığınağa dahildir, sığınak bize kapılarını kapatıyorsa sığıntı oluyoruz. Sığ (k) ıntı olmak bu demek. Halbuki ailesine dönen kişiye yavru kuş yuvaya döndü denmeli. Yaşı kaç olursa olsun her evlat yavrudur.
Değişen hicbir şey. Sadece öyle Bir algı oluşturulmuş
Bu algı, kadınların ezilmesi için oluşturulan zehirli bir sarmaşıktır. Halbuki onu kökünden kazımak bir kaç ailenin cesur adımına bakar. Koca derdi çekme sebebi olan bu algıyı en fazla körükleyenlerin yine kadınlar olması ise en acı durum.
Kadınlar birbirine destek olmayıp köstek oldukça yol alamayız biz
Bu bir kadınla başlayacak ve kadından kadına yayılacak.
Benim de temennim o yönde 😊
İlk adımı birileri atmalı, bu herkes için kendisi olmalı.
Kesinlikle ben mesela burada bunları söyleyip günlük hayatta hem cinsime destek olmaz köstek olursam bana yazıklar olsun :)
Boşanmaya hoş bakılmıyor bizim toplumda
Eskiden bu evden gelinliğinle çıktın ancak kefeninle gelirsin kafası varmış
Yine kadınları çökerttikleri bir sistem anlayacağınız
Toplum diye birşey yok. Toplum bizleriz. Kim bu boşanmaya hoş bakmayıp kızının elin hayvanının elinde eziyet görmesine razı olan varlık? Kime sorsak bebn razı olmam der. Peki bu anayışın mimamrı ve sahiplenenleri uzaylılarmı? Bunun yıkmanın ilk adımı herkesin kedi ailesinden başlayarak insana değer vermeye başlaması.
Genel olarak elinde bir işi yoksa , çalışmıyorsa aile bütçesine fazladan bir boğaz olarak bakılır.
Neden, o çocuk doğduğundada çalışmıyordu. Çocuklar eve para kazandırsın diye yapılmazlar, ailenin güzelleşmesi için çocuk yapılır. Kuru ağacın meyvaları ve çiçekleri çocuklardır. Meyve ve ççek, dalındada, kuruduğundada aynı değerdedir.
Çok haklısınız, maalesef toplumun bakışı bu.
Sanırım ön yargılar ve acabalar durumu hassaslaştırıyor.
Üstadım, ailenin içi ailenindir. Kimin ne dediği veya ne düşündüğü birşey ifade etmemeli.
Malesef evine dönen, bağrında bir yenilmişlik duygusu, boğazında bir yumru, acaba tenkit rdilirmiyim korkusu ile geliyor. Kabuğu kırılmış bir kaplumbağa gibi, hassas ve savunmaya muhtaç olan insana, evlenmeden önceki gibi davranılsa bile olmuyor bazen..! Bİrde konuşulmuyor bir çok şey; "senin yanındayım, sakın mahsun olma" bile denilmiyor çoğu zaman. Tıpkı Alamanya'da Türk, Türkiyede Alamancı gibi, arafta hissediliyor. hepsi böyle olmaz ama çoğu böyle malesef.
Eve döndüğü anda aradığı tek şey sıkıca bir sarılma isteği. Sarılıponunla birlikte çekinmeden ağlayabilmeliyiz. İçindeki zehiri kusamayan insanın heran acıyla duruşu bu sebepledir. Bunu yapabilirsek konuşmaya gerek kalmayacak. Evlilik kadar boşanmada bir ritüeldir. Ama zulüm görürken diren, dayan demek insanlık değildir.
Çok doğru üstadım.
Aptalca bir şey insna evladına sahip çıkmazsa gittiği yerde onu ezerler
Çok haklısınız üstadım.
O birazda aile ile alakalı.
Ama genel kafa gelinlikle git, kefenle gel kafası olunca sonuç ortada
Olması gereken ise "bak oğlum sana tertemiz bir evlat emanet ediyorum. Emanet diyorum çünkü senin eşin olması benim evladım olduğunu ve arkasında dağ gibi ailesi olduğu gerçeğini değiştirmez. Bu sözüm hem kızım hemde senin için geçerli çünkü ikinizde bizim evladımızsınız. Emanete karşı hatanda veya onun hatasında ben buradayım, hata yapan hatalı şeylerle karşılaşacaktır. Şimdi size mutluluklar dilerim."
Bu sözün üzerine her iki gençte artık ne yapmaları ve ne yapmamaları gerektiğini bilir.
Bunu yaşadım. O kadar kötü ki benim bi ailem olmamasına rağmen bunun zorluğunu yaşadım 😔 umarım artık kimse yaşamaz bunu..
Geçmiş olsun. Hayat hepimiz için farklı bir imtihan. Zulüm gören, zalim ve ona engel olmayanların imtihanı.
Hep mi öyle devam eder hiç değişmez mi kaderimiz?
Herşey değişir. Değişimin ilk adımı bizim kendimizi sevmemiz, kendimize güvenmemiz ve kendi ayaklarımız üzerinde durma mücadelemizle başlar. Minik bir kuş tüylenince yuvadan kendini boşluğa bırakır, ailesine değil kanatlarına güvenir. Sorun olursa ebeveyn el atar. Bize düşen ayağa kalkmaya kaar vermek. Gerisi kendiliğinden gelir.
Olmuyor bu.. tek başımayım hayatta ve hep tek başıma kaldım. Güçlü olmayı deniyorum ama güvenmiyorum kendime güçlü de değilim sadece güçlü gibi görünüyorum bazen
Hiçbir şey değişmez aslında, ama ailesi öyle davranıyorsa sorun ailesinde
Çok doğru, aile olamayan toplumlarda bu var.
Kız çocuğu doğar doğmaz zaten misafir diyen bi toplumuz. Bir gün gidecek, evlenecek diye her hazırlık ona göre olur. Tekrar dönmesi ondan sıkıntılı karşılanıyor
Kız çocuğu o eve prenses ve hazine olarak doğar. Misafir sözü kadınların insan sayılmadığı ilkel döneme ait en ilkel bir sözdür. Tüm dinlerde, inançlarda vs kadın kutsaldır, hatta temelsiz inançlarda bile tanrılara erkek kurban edilmez çünkü kurban değerli olmalıdır ve bu kurban muhakkak kadın olmalıdır diye geçer. Bu kadar değerli bir varlığı değersizleştiren herkes payı kadar hesap ödeyecektir.
Kadın olmak çok güzel bir nimet. Dediğiniz gibi kutsal ama erkeklerin kafa yapısından maalesef pek anlayamıyoruz o değeri. İnsanlar bilinçlense, temiz bakmayı bilse her şey daha iyi olacak.
Erkekler ve toplum eğitilebilir. Bize düşen doğruyu savunabilmek. Herkesin hayatı kendisine özeldir, kim kendisi için neyi güzel görüyorsa karşıya onu görmek zorun ki bunun adı insanlıktır. İnsan olmayan bir varlıktan doğru bir adım zaten beklenemez. Aile nedir anlamak isteyenlere vahşi yaşam belgeseli tavsiye ederken insanın içi acımalı.
Ülkemizde tek sorun erkekler değil. Bir sürü cahil kadın var. Kadının kadına yaptığını hayretlerle izliyoruz. Onlar eğitilmez de artık ilerisi iyi olur inşallah
Zaten "kadınların düşmanı kadınlardır" sözünün ortaya çıkma sebebi cehalet ağacı olan bazı kadınlar.
Bir erkekle yaşadığı için... Yani bu konular onun için önemli ve değerliyse öyle oluyor ne yazık ki. Bende öyle olmuştum😞
Bu maalesef tamamen yanlış bir temel. Boşanan oğlunu bağrına basan aile, boşanan kızına aynısını yapamıyor ise orada aile yoktur.
Çok saçma bir şey. Aslında özellikle yanında durmaları gerekiyor, kıza yazık yani.
Çok haklısınız.
evet haklıyımm djdnd
:)
<3
Toplum baskisi, insanlarin evlilik kutsamasi.
Evlilik kutsaldır çünkü onu oluşturanlar kutsaldır. Bu sebeple evlilikten önce insanların kutsallığına saygı şart.
Evlilik ilkeleri kutsallastiranda toplumun sozlesmesi.
Toplumlari baska baska yer zaman ve mekanlara gore degerlendirirsen baska baska seyler ortaya cikar.
Toplumun toplum kurmak icin ortaya koydugu ahlak ilkeleriyle alakali bir yorumlama yetenegidir bu.
Mutlak dogru olmasada insan olmaklikla yakinlasabiliriz.
Yooo öyle deüil
Buna sevindim.
Çok saçma ya
Maalesef saçma ve acı bir durum. Kadın ölümlerinin temelinde bu bakışın yattığını düşünüyorum.
Katılıyorum
Teşekkür ederim.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?
