Anne tarafını neden daha çok severiz?

Birçoğumuz günlük konuşmalarımızda, sosyal medyada ve sözlük platformlarında anne tarafının baba tarafından daha çok sevildiğine dair bazı içeriklerle karşılaşmışızdır. Peki bu gerçekten doğru mu, yoksa halk arasında dolaşan bir hurafeden mi ibaret? Doğruysa bizim kültürümüze mi özgü, yoksa evrensel bir olgu mu? Bir grup araştırmacı tamamı biyolojik ebeveynleriyle yaşayan 285 üniversite öğrencisi üzerinde çalıştılar (Gaulin, McBurney, & Brakeman-Wartell, 1997). Her katılımcıya 7 puanlık bir skala üzerinden puanlamaları için bazı sorular soruldu. Bu sorulardan biri “Dayı, teyze, hala ve amcanızdan hangisi sizin refahınızı daha çok önemser?” idi. Sonuçlar gösterdi ki; katılımcılar, teyzelerinin halalarından, dayılarının da amcalarından refahlarını daha çok önemsediklerini düşünüyorlar. Başka bir çalışmada aynı etkinin kuzenlere duyulan sevgi üzerinde denenmesi için katılımcılara “Yaralanma ihtimaliniz dahilinde, yanan bir binadan önce hangi kuzeninizi kurtarırsınız?” sorusu soruldu. Cevaplar hipotezi destekler nitelikteydi. Grafik 1’de görüldüğü gibi önce kurtarılmak istenen teyze çocukları ve sırasıyla dayı, hala ve amca çocukları oldu. (Jeon & Buss, 2007, p. 1182) neden-anne-tarafini-daha-cok-severizGrafik 1 ABD’de yapılan başka bir çalışmada evrimsel psikolog Todd DeKay 120 katılımcıdan büyükanne ve büyükbabalarını bazı açılardan değerlendirmelerini istedi. Bu açılar: Büyükanne ve büyükbabanın katılımcıya fiziksel ve karakter olarak benzerliği, geçirilen zaman, öğrenilen bilgi, alınan hediyeler ve duygusal yakınlık idi. Bu çalışma gösterdi ki torunlarıyla en çok vakit geçiren ve kaynak ayıran anneanneler iken dedeler (baba tarafından) ise bu skalanın en altında kaldı. (Grafik 2) Grafik 2 Bu çalışmalar gösteriyor ki genelde anne tarafından akrabalarımızı (teyze, dayı, teyze ve dayı çocukları, anneanne ve dede) baba tarafından olanlara nazaran daha çok seviyoruz, onlara daha çok ilgi gösteriyor ve daha çok kaynak ayırıyoruz. Ancak elbette ki bu durumu toplumun tamamına genellemek mümkün değil çünkü akrabalarımızla yalnızca akrabalık ilişkileri değil aynı zamanda dostluk, yardımlaşma vb. ilişkiler de kuruyoruz. Bu sebeple baba tarafını daha çok sevme ihtimalimiz de oldukça muhtemel fakat dikkate değer bir şekilde toplumsal eğilimler anne tarafının daha çok sevildiğini gösteriyor. Bu olgu, bazıları tarafından annenin çocuklarını kendi tarafını daha çok sevmesi yönünde manipüle etmesiyle açıklansa da bu iddia çok da muhtemel görünmüyor. Biz bu olguyu yazının devamında evrimsel psikoloji bağlamında “Paternity Uncertainty” yani “Babalık Belirsizliği” hipoteziyle açıklayacağız. Tüm canlılar neslini devam ettirme iç güdüsüyle ürerler ve kendi genlerini sonraki nesillere aktarırlar. Bu durumda en önemli şey üremeden sonra yavrunun ebeveyne aitliğidir. Yavru ancak gerçekten belirli bir bireye aitse o bireyin genleri bir sonraki nesle aktarılabilecektir.

Anneden kaynaklı diye düşünüyorum...
Baba tarafını da ayrı tutan var
Aileden kaynaklı bu durum...
Benim gozlemledigim kadarıyla , çocukla kim daha çok ilgiliyse onun tarafına daha düşkün çocuk.
Çünkü ilgili olan anne / baba kendi tarafıyla daha samimidir , e çocuk da haliyle...

Saçma gelecek belki ama çocuklar herşeyi hissediyor ve anne babadan görüyor hemen herşeyi...
Şahsi düşüncem budur